Ik voelde me vanavond Bono. Ik voelde me vanavond The Edge. Ik voelde me vanavond Larry Mullen. Ik voelde me Adamy Clayton. Ik voelde me cameraman. Ik voelde me een van de vele fans in het grote publiek. Ik was een kijker in de cinemazaal…

U23D is gewoon een fantastische belevenis. Je hebt constant te drang om mee te zingen, springen, dansen, applaudiseren, maar het feit dat je je in een cinemazaal bevindt houd je (net op tijd?) tegen.
Ik hield al van de muziek van U2, maar nu kun je me toch ook gerust een fan noemen hoor. Deze concertfilm was top, dus ik ben wel eens benieuwd hoe zo’n liveconcert van de mannen is… De volgende keer dat ze naar België afzakken, zit ik zeker en vast met de telefoon in m’n linkse hand en met het andere probeer ik op Goformusic binnen te geraken op het Inet…

U2 speelde:
- Vertigo
- Beautiful Day
- New Year’s Day
- Sometimes You Can’t Make It On Your Own
- Love and Peace
- Sunday Bloody Sunday
- Bullet the Blue Sky
- Miss Sarajevo
- Pride (In The Name Of Love)
- Where The Streets Have No Name
- One
- The Fly
- With Or Without You

- Yawheh*

* Werd gespeeld tijdens de eindaftiteling. Het is de moeite om te blijven zitten, want op het einde zie je ze toch nog even opduiken, pech voor iedereen die direct de zaal had verlaten…

Voor diegene die nog twijfelden: gewoon doen!

Daarna nog een fijne afsluiter in de Ierse pub op de Groenplaats met enkele lekkere Guinnessen

Your response: