De aanprijsdames

Of hoe noem je die mensen die in een Delhaize, Carrefour of GB allerhande nieuwe/vernieuwde producten aanprijzen aan een plastiektaffeltje met verschillende proevertjes op om het product te promoten, die roepen als je passeert “Proeven?! 12% minder vet! Vernieuwd recept! Nu korting!…”

Ik vraag me af of ze nooit in hen binnenste denken “Fuck it! Ik trap het af, ik heb het gehad met de mensen die me hier negeren!”. Het ziet er nu een van die jobs uit die je echt geen of weinig voldoening geven. Want geef toe, wat is het percentage van de mensen die effectief gaan proeven? 3%? En meestal zijn het dan nog eens mensen die vermoeid na een zware werkdag naar de winkel gaan, verzuurd zijn en dan nog eens onbeleefd zijn op de koop toe…

Af en toe krijg ik dan wel een beetje respect voor die mensen, al is het maar omdat ik compassie heb met hen…

‘t Zou toch niks voor mij zijn hoor…

Deuren open bij de Hoge School

De tijd gaat allen maar verder, maar keert nooit terug…

Op zich niet erg, maar ondertussen moet ik toch stilletjes aan echt gaan kiezen als ik volgend jaar mag en kan verderstuderen op de Hoge School. Met nog 2 maanden voor de boeg op de middelbare school gooiden de Hoge scholen van Gent dit weekend de deuren open.

Daarom trokken we vandaag dus richting Gent, Voskenslaan 203, Hoge School Gent, departement bedrijfsmangement.
Daar aangekomen blijkbaar met 2 afstudeerrichtingen, en niet diegene die wij wilden uiteraard. Op naar de Henleykaai, aan de brug zaggen wel al een groot gebouw opduiken met daarop “Hoge School Gent”, met het gedacht van “we zijn er…” bleken we terug in een fout gebouw te zijn.

Uiteindelijk raakten we in het juiste gebouw, bij de juiste mensen en kregen we vriendelijke, toffe en goede uitleg…

Naar alle waarschijnlijkheid start ik op maandag 21 september aan de Hoge School Gent voor 3 jaar KMO-mangement…

En ja, ik heb er nu al zin in.

Europese Debatavond

Vanavond naar de Europese Debatavond geweest bij ons op school (vrijdag uitgezonden door TVOost).
Er waren toch wel enkele interessante gasten en gespreken, al werden echte discussies jammer genoeg tegengehouden door de moderator.

Onder andere de voertaal in het Europese parlement stond op de vragenstapel en al is Engels gemakkelijk om alles zo vlot mogelijk te laten verlopen, iedereen moet het recht hebben om, ongeacht zijn kennis van talen, in het Europese parlement te kunnen zetelen.

Een andere vraag was hoe het nu zit met de energie in Europa, hoe we die minder belastend voor het milieu kunnen maken. Uiteraard willen de groenen zo snel mogelijk naar groene energie maar dat is ten tijde van vandaag zeker niet de oplossing. Er zijn dan tientallen jobs die verloren gaan waar er veel minder voor in de plaats zullen komen, terwijl de regering net nu zeker z’n bevolking het vertrouwen moet geven en moet steunen om te werken. Daarom ook dat men zo snel mogelijk iemand laten werken goedkoper moet maken voor de werkgeven, want anders zijn binnen enkele jaren alle bedrijven hier weg…

 

Een interessante avond die werd afgesloten met de nodige cava…

Bow and Arrow live… Again

Gisterenavond trad Bow & Arrow op in de Wima en uiteraard waren we daar dan ook weer aanwezig met de voltallige groep.

De mannen blijven gewoon steengoed, en soms zelfs beter dan het origineel…
Samen springen op ‘Narcotic” (origineel van Liquido), schreeuwen van “You Gotta Figh! For Your Right! To parteeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeey!” en “Arrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrme Joe” (met rollende R!) en aftellen van “Uno, dos, tres… catorce” voor ‘Vertigo’. ‘t Was fantastisch, zalig en keigoed.

They rock it in the right way!

Veel meer verteld er niet over te verteld, als u er niet bij was hebt u gewoon teveel gemist en moet u gewoon de volgende keer wél aanwezig zijn!

Susan Boyle

Op heel korte tijd van een absolute nobody tot een ware hype gaan. Het gebeurd heel zelden. En meestal gaat het dan nog niet eens over een wereldwijde-hype. Maar het overkwam Susan Boyle, gekend en bekend bij iedereen ondertussen tenzij je de afgelopen week op Mars leefde.

Ze doet mee aan “Britain’s Got Talent” in Engeland, stapte het podium op als een lelijk eendje waarmee heel de zaal lachte. Als ze dan nog eens vertelde dat ze zoals “Ellen Page” wil zijn en een professionele zanger wil worden barste het publiek net niet in tranen van het lachen uit. Ze laten op het moment een meisje zien waarvan je weet dat ze denkt “Yeah right, I’m going to be a professionel singer because I have the looks!”.

Susan Boyle gaf de grootste en meest prachtige “Fuck You” dat ik ooit zag. Vanaf het moment dat ze haar mond opent om het fantastische “I dreamed a Dream” te zingen ben je aan het scherm gekluisterd door haar fantastische stem… Het publiek is met verstomming geslagen net als de jury. Ze weten niet meer wat ze direct moeten zeggen. Susan krijgt een staande ovatie en de grootste “Yes”.

En ze verdiende het. Ze geeft de hele maatschappij in 8 minuten lik op stuk.

Susan brengt “Sara” tot het echt leven…