Zaterdag avond een avondwandeling gedaan met ons mama. Voor een “gewoon blokje rond” ben ik niet te vinden. Maar voor een wandeling waar je gewoon wandelt en dan eens links en dan eens rechts gaat dat wel. Dat je na een tijd moet denken van “waar ben ik in hemelsnaam?”. En dat je dan moet kijken naar een herkenninspunt in de verte, moet vertrouwen op je gevoel om dan zo dicht mogelijk thuis toe te komen. En dan uiteindelijk een straat uit te wandelen, nog geen 400 meter van waar je woont… Dat je allemaal mooie plaatsten tegenkwam onderweg die nooit zag, en die misschien nooit meer weer zult vinden.
Ja, avondwandelingen maken is op die manier leuk… Want je komt op plaatsen dicht bij huis waar je nooit bent geweets… En uiteindelijk ben je 2 uurtjes weggeweest…
Dat is het leuke aan avondwandelingen tijdens warme, zwoele zomeravonden…
RSS - Posts
azo ne filosoof:d
cava maat?