Gedachtengangen

Gisteren-avond begon ik nog maar eens te lezen/bladeren in “You Know Me“, het fotoboek dat het verhaal van 20 jaar Robbie Williams verteld.
Nu, ik ben niet ver geraakt en heb enkel het eerste hoofdstuk gelezen. Ieder hoofdstuk van foto’s wordt vooraf gegaan aan met een kleine biografie stuk. Met een stukje dat eerder die dag gebeurde toen Chris Heath (co-auteur van het boek) te gast was bij Robbie om een aantal foto’s (van het hoofdstuk) te bespreken.
Het eerste wordt voorafgegaan over de ruzie en het bijleggen van Gary Barlow en Robbie Williams.
Na een vete van 10 jaar ontmoeten de 2 elkaar terug in 2008 tijdens de opnames van “The Circus”, maar door de spanningen, de nooit uitgeprate ruzie’s blijft het “echte” praten toch moeilijk. Toen ze in 2009 alles hebben uitgepraat deed dat voor beiden partijen deugd en viel er een grote last van hun schouders.
En eigenlijk kan ik me dat inbeelden, op dit moment zijn er ook vrienden waarmee ik nog wel praat (dagelijks zelfs) maar waar sommige dingen toch moeilijker bij liggen door dingen die ooit werden gezegd of gedaan, maar nooit echt werden uitgepraat, maar ik hoop dat ooit wel te kunnen doen, en liefst nog face-to-face.

Wat een beangstigend (ik vond geen ander woord) nieuws vandaag van Amy Winehouse. Op 27-jarige leeftijd is ze overleden. Gevonden in haar flat in Londen.
Oké, iedereen mag nu roepen dat het er zat aan te komen, het is waar dat ze niet op het goede pas was, maar niemand verdient het te sterven. Feit is dat ze de hulp en steun niet kreeg die ze nodig had om door een moeilijke periode te komen, want als je verslaafd bent aan drugs en/of alcohol is dat vooral omdat je met een probleem zit/zat waar je niet over kan, waar je met niemand over kan praten en is het een vlucht uit de realiteit.
En weer verloren we een toch talentvolle zangeres en een interessante persoonlijkheid (want volgens mij had ze die, zelfs zonder drank en drugs).

Nu zijn er vast personen, die niet zoals op ieder ander sociale media, roepen dat Amy Winehouse toch niet zo erg is, dat het nieuws uit Oslo nog tien keer zo erg is!
Ja, dat nieuws is ook erg, maar niet erger of minder erg. Ziektes vergelijk je toch ook niet van erg/minder erg? Niemand verdient het te sterven op gelijk welke manier!
Hoe gek moet het ook worden, iemand die op jongeren op een eiland begint te schieten, op mensen die niks misdaan hebben, op mensen die nog hun leven moeten beginnen.
En die terrorist krijgt een maximale straf van 21 jaar. Hij heeft meer dan 80 personen gedood. Wanneer een terechtgestelde slecht behandeld wordt dan staan de organisaties over mensenrechten op hun achterste poten, maar verdient iemand die 80 mensen vermoordde nog goed behandeld te worden? Zou die niet gewoon levenslang opgesloten moeten worden en moeten leven in de meest normale omstandigheden, want geef toe, veel gedetineerden hebben het soms beter dan een heleboel mensen die in armoede leven… Soms is er gewoon iets ongeloofijk onrechtvaardig aan deze wereld.

En dit was waarschijnlijk mijn eerste rant  ooit op mijn blog.

Advertenties

Een gedachte over “Gedachtengangen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s