Column I

Ik heb dinsdagen altijd gehaat. Al van kleins af aan. Maandagen waren nooit echt een probleem, woensdag is alreeds halverwege de week en donderdag is de dag voor vrijdag, dat het weekend begint. Maar dinsdag, dat is mijn probleem dag. Het weekend is nog ver weg en je hebt er tenslotte al een dag opzitten.

Nu, het heeft eigenlijk niks te maken met het weekend hoor.
In de lagere school was het dinsdag zwemmen. Het heeft tot het vierde leerjaar geduurd voordat ik mijn brevet van watergewenning heb gehaald. En dan nog wel omdat mijn leerkracht van toen weken (als maanden) aan een stuk intensief is bezig geweest in het stedelijk plonsbad van Temse om ons klaar te stomen voor een nieuwe brevettest.
En dan mocht ik afscheid nemen van die blauwe zwemmuts, en die inruilen voor een rode. Bedoeling was dat ik die het jaar daarop alweer zou inruilen voor een groene. Maar in die groep leerde je duiken, iets waar ik al helemaal niet van moest weten. Inspringen in 1 meter diepte was al spannend en nat genoeg naar mijn mening. Ik haatte zwemen, en nu meer dan 10 jaar later ben ik er nog steeds geen grote fan van. Je zal me op een zomerdag dus ook amper betrappen aan een zwembad.

In de middelbare school werd het er niet beter op, het zwemmen viel dan wel weg op dinsdag, maar in de plaats kwam blokfluit spelen. Nu, ook daar heb ik geen aanleg in, net zomin als in het zwemmen. Als we een liedje moesten spelen deed ik over die vijf noten een goede vijf minuten en liet enkel hoge, schelle klanken ontsnappen die de klas volledig in de slappe lach brachten. En ik speelde rustig verder natuurlijk, ik zou ook gelachen hebben mocht het iemand anders geweest zijn. En zo kreeg ik iedere keer een 8 “want u bleef flink verder spelen Troy, zo moet het, u niet van de wijs laten brengen door de mensen rondom u”. En de melding dat ik nog wat meer moest oefenen, iedere dag minstens een half uur.
Alsof ik doodserieus iedere dag een half uur hetzelfde zou gaan spelen, als ik het in de klas al niet kon? Nee, die blokfluit interesseerde me niet, en ik had best wel genoeg vakken thuis die me tot middernacht bezig hielden.
De leerkracht was ook zo’n opa die al lang op pensioen had moeten zijn, die lesgaf in een muffe klas en hij rookte pijp. Ik had er ook gewoon schrik van, ook door de gemene opmerkingen die hij gaf naar andere leerlingen toe en het feit dat hij aan meisjes vertelde die met hun benen niet gekruist zaten dat hij kon liplezen.

En nu, in mijn hogere opleiding zetten ze de traditie verder en hebben ze me dinsdag opgezadeld met het meest zware lessenrooster, les van 8u15 tot 16u45 zonder middagpauze. Enorm vermoeiend. En misschien komt het ook wel een beetje omdat m’n dinsdag dit jaar een maandag is geworden, als starter van de week kan het tellen.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s