Waarom we niet meer recht gaan staan

Treinen. Het is eigenlijk een hele onderneming op zich, iedere dag opnieuw. Jaarlijks kan je je minstens aan één stakingsdag houden. Minstens. Als je je er van verzekerd hebt dat er treinen rijden komt het volgende punt: de uren op zoeken. Je kan de trein nemen zodat je er tien minuten eerder bent dan je zou moeten. Maar dat is riskant want vaak hebben de treinen vertraging. Dus moet je minstens één trein vroeger nemen.

Maar als je op de trein zit kan je genieten van de voorbij razende landschappen enzo meer!

Tenzij, tenzij de trein stampvol zit natuurlijk, op de spitsuren. Dan zit je vaak naast een stinkende dikkerd, een puberale tiener waarvan de muziek buiten z’n hoofdtelefoon luider klinkt dan in de hoofdtelefoon of naast een oude vrouw die vindt dat ze recht heeft op anderhalve zetel.

Oude vrouw, in de spits, jawel!
Oude meneren ook overigens. Volgens mij weten ze perfect wanneer de modale werkmens en student op de trein zit en nemen ze net op datzelfde tijdstip ook de trein om zeker te zijn dat ze irritatie opwekken. En dat doen ze!

Oude mensen vandaag vragen zich af waarom de jongeren niet meer gaan recht staan voor hen op de trein. Wel, het heeft te maken met respect. Wederzijds respect namelijk. Want ouderen hebben net zo min respect voor de jeugd als de jeugd voor hen heeft.

Iedereen die tijdens de spitsuren trein kent de trein-etiquette. (Boeken)Tassen op de stoel zijn geen probleem, maar wanneer het te druk wordt zet je ze neer. Als je er in het volgende station eraf moet begin je je tijdig klaar te maken zodat diegene naast je op tijd merkt dat je eruit moet en eventueel zelf ook nog wat gerief kan opruimen om jou er van tussen te laten. En uiteraard, de belangrijkste, bij het instappen is ook het rits-systeem van toepassing. De groep voor de deur splitst zich in tweeën wanneer de mensen uitstappen (ja, mensen stappen eerst UIT en dan pas jij IN!) en dan gaat om de beurt iemand links en iemand rechts de trein op. Eerlijk. Als je in eerste klasse opstapt en naar tweede klasse wilt gaan zitten telt hetzelfde rits-systeem in de treingang.

Maar blijkbaar niet voor oudere mensen. Nee, op een bepaald moment schieten ze zich voorbij alle anderen en stappen tesamen op met iemand anders, lekker drumdrum en proberen dan nog enkele andere mensen voor bij te steken zodat ze  zeker kunnen zitten. Maar als ze al reeds op de trein zitten, op terugkeer van een dagje strand met hun frigobox mag je zeker niet vragen of jij op die plaats mag/kan zitten! Nee, hun frigobox heeft een hele dag zwaar gewerkt hun eten en drinken koel te houden en verdient dus ook een zitplaatsje.

Los daarvan is ook de jeugd verantwoordelijk voor alles volgens de ouderen. Jawel, zo is de jeugd verantwoordelijk voor de gat in de ozonlaag en andere natuurvervuiling. Een proces dat meer dan 30 jaar nodig heeft is de schuld van de jeugd. Net zoals de jeugd diegene is van de consumptiemaatschappij. En de jeugd is ook niet meer sociaal door de computer, u weet wel, door die sociale media houden we geen contact meer met onze medemens.

En daardoor gaan wij dus niet meer rechtstaan voor de ouderen. Of toch niet voor de oma en opa-generatie. Want we gaan wel nog staan voor de echte oude mensen. Die midden de 80 zijn en wel respect hebben voor de jeugd, die beseffen dat tijden veranderd zijn en dat ze ook ooit jong waren en daar melancholisch aan terugdenken. Maar we gaan niet recht staan voor de oma’ s en opa’s die denken dat de oorlog nog steeds op de loer staat en dus hamsteren, die vinden dat de jeugd lui is en verantwoordelijk voor alle wereldproblemen die ze zelf in gang gestoken hebben en waarvan de jeugd de prijs zal mogen betalen.
We staan niet meer recht voor de oma’s en opa’s omdat ze nog steeds jong genoeg zijn om te vechten om als eerste de trein/bus op te kunnen, om te vechten voor de rondgegooide snoepjes met carnaval of voor alles wat gratis is.

 

 

Trouwens, over die trein nog even… Weet er eigenlijk iemand waarom mensen meewandelen met de trein als die het station binnenrijdt?

Advertenties

2 gedachten over “Waarom we niet meer recht gaan staan

  1. ah, zo kreeg ik pas geleden de handtas van een “oudere” dame (zeker niet ouder dan 60) recht in mijn gezicht toen ze mij toch nog snel voorbij sprong om maar een plaatsje in de bus te kunnen hebben. toch straf hé! Ik sta mijn plaatsje wel af als het nodig is, maar als ik met mijn koffer vol materialen + rugzak + statief mijzelf zwetend en naar adem happend tussen de menigte wroet, heb ik eigenlijk ook wel graag een zitplaatsje.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s