Treinen is ontmoeten

Ik heb al over het genotsaspect van het treinen geschreven en vorige week nog over de irritaties die het treinen met zich mee kan brengen, maar om het treinen terug wat positiever te maken wil ik eens schrijven over de ontmoetingen.
Want dat is treinen ook, mensen (en hun verhalen ontmoeten). Zo had ik vandaag enorm veel spijt dat ik m’n camera niet mee had, want ik ontmoette een fantastisch Amerikaans koppel dat op rondreis was in België en Nederland.

Ze hadden net drie dagen doorgebracht in Brugge (“and we fell in love after just one minute” zei de Amerikaanse vrouw) en waren nu onderweg naar Delft (denk ik toch, feit is dat ze onderweg waren naar ergens in Nederland!). Zoals de meeste ontmoetingen vroegen ze me gewoon of ze op het correcte perron stonden en nadat ik bevestigd had vertelden ze dat ze niks begrepen van de Nederlandstalige reis-informatie die ze hadden gekregen. Toen ik het hen had verduidelijkt wat de cijfertjes willen zeggen (want 13:08 zeggen de Amerikanen klaarblijkelijk niks, 1:08pm al wat meer) vroeg ik dus of ze op een soort van roadtrip waren.

En toen begon het hele verhaal. De vrouw had dertig jaar lang leerkracht Engels geweest en moest twee jaar terug, op 55-jarige leeftijd, met vervroegd pensioen. Klaarblijkelijk wil de Amerikaanse regering dat oudere mensen sneller op pensioen gaan voor de jonge garde, in tegenstelling tot hier waar men ons langer aan de slag wil houden, elk zijn voor- en nadelen/problemen waarschijnlijk. Ze had dus besloten om met haar man, die loodgieter is geweest, enkele weken door België en Nederland te reizen, omdat ze denken dat de voorouders van de vrouw uit Nederland afkomstig waren.

Het was fantastisch om te horen hoe veel lof de dame (de heer was niet echt spraakzaam en vooral enorm moe) had voor België en zijn inwoners. Ze waren overal enorm goed geholpen door de diensten, maar ook door de mensen die ze aanspraken op straat. Ze had enorm veel spijt dat ze Gent niet kon bezoeken nadat ik had verteld over het graffiti-straatje (ze is één van die mensen die de graffiti op de treinen wél mooi vind) en ze kende de Korenmarkt (al sprak ze het wel uit als Korn-market).

Wel, zo’n ontmoetingen maken het treinreizen fantastisch. Je hoort unieke verhalen, belevenissen. Je gaat je eigen land met een ander perspectief bezien als mensen uit andere landen vertellen hoe zij jouw land zien. En volgens mij zit er een enorm mooie foto-reeks in als je enkele weken met camera, pen en papier door de stations zwerft want dan kom je sowieso rondreizende mensen tegen die wat te vertellen hebben!

Advertenties

2 thoughts on “Treinen is ontmoeten

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s