Mika – The Origin of Love promotour

Opgepast: dit is mogelijk niet één van mijn beste blogs, misschien niet altijd even duidelijk maar een impressie van mijn avond!

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Dit moet zowat het concert geweest zijn waar ik het meest naar verlangd heb. Het was alweer van TW Classic geleden dat ik Mika live aan het werk zag, maar in het Sportpaleis had hij toen toch net iets overtuigender gespeeld.

Samen met Vicky en Lien, die ik leren kennen heb tijdens het concert in het Sportpaleis hadden we besloten om rond half 3 af te spreken in het centraal station van Brussel en onze weg te zoeken naar het Koninklijk Circus (Cirque Royale). Gelukkig had Vicky een plannetje afgedrukt en konden Lien en ik plan lezen. Together we make a great team!
Toen we aankwamen aan de zaal waren we gelukkig dat we zo vroeg waren want er zaten al reeds een kleine 80 fans te wachten. Met de security was er afgesproken dat er een lijst zou worden gemaakt van de eerste 100 mensen die aankwamen, en zij mochten de zaal dan iets voor de andere binnen, volgens tijd van aankomst aan de zaal. Wij werden de nummers 77, 78 en 79. Check dus!

Jammer genoeg liepen de dranghekken maar tot aan nummer 50 met als gevolg dat er mensen waren die veel later kwamen en dus probeerden in te schuiven (lees: voorsteken). De vriendelijke secutiry probeerde nummer 100 te zoeken, maar zag dat het onbegonnen werk was. De eerste 50 kregen dus een lichte voorsprong en wij vreesden dus al ergens op de vijfde rij te belanden. Als we uiteindelijk de zaal binnen wandelden zagen we plots dat er nog maar amper volk aan het podium stond en werd het dus lopen, de “doucements” en “calme!” van de security’s ten spijt. Tweede rij. Geen veiligheidsbarrière. Mika zou op nog geen halve meter voor ons staan. It couldn’t get any better.

Alhoewel dat het concert deze zomer nog zonder voorprogramma was aangekondigd volgde er een uur lang een voorprogramma van één of andere verwaande DJ die meer een feestje leek te hebben op zichzelf dan het publiek probeerde mee te krijgen. Als er dan meegezongen werd met een liedje betekende dat ook vaak een repeat vlak achter het nummer zonder overgang (goede DJ, goede DJ!) en af en toe durfde hij al eens een hartje tonen naar het meisje voor z’n desk. De player!
Het applaus toen hij (eindelijk) stopte was dus meer uit blijdschap dan als bedanking.

En toen was het wachten. De crew die de setlist op het podium kwamen tapen, die de instrumenten nog snel kwamen testen voor het geluid, die nog enkele kabels goed legden en dan… lichten uit! Een crewlid die een partiturenstandje (of hoe noem je zoiets?) aan het micro-statief kwam zetten (wat maar twee dingen kon betekenen: of een gloednieuw nummer of een nummer dat ie niet vaak speelt).
En dan kwam de band op het podium gevolgd door Mika in een strak kostuum.
Wat opviel was dat het doek dat eerder nog achter het decor hing ook verdween en er dus enkele decorstukken stonden en daarachter gewoon de achterkant van het gebouw te zien was. Een enorme knappe setting!

Hij opende het concert met “Un Soleil Mal Luné”, één van de Franse nummertjes op z’n nieuw album dat hij nog maar voor de tweede keer live bracht. Begeleid door enkel een piano en met enkel een witte spot op hem gericht was het heel klein en mooi. En stil, in de volledige zaal. En dat is kippenvel. Vanaf het eerste nummer.
Daarna ging hij achter z’n piano zitten en begon hij, alleen, “Grace Kelly” te spelen. Het nummer dat hij waarschijnlijk voor de rest van z’n leven op ieder concert moet spelen. Halverwege viel de band in en ging het publiek volledig uit z’n dak.

Om niet direct al zijn energieke nummers te spelen en nog een beetje adem te bewaren, waarschijnlijk niet alleen voor zichzelf maar ook voor zijn fans, ging hij verder met “Blue Eyes” dat luidkeels meegezongen werd om daarna weer achter zijn piano te kruipen en “la histoire de Billy Brown” te spelen. Het enige jammere aan deze avond was dat hij amper Nederlands sprak en vooral in het Frans, al is zijn Nederlands best goed (en lijkt hij het zelfs vloeiender te praten dan enkele anderen die al jaren in Vlaanderen wonen, no offence). Toch mag dat het plezier niet drukken.
Achter “Blue Eyes” werd er in de handjes geklapt, wat betekende dat “Blame It On The Girls” betekende. Het fijne aan Mika z’n teksten is vaak de humor die erin zit, als je dan nog een beetje participeert met je vrienden naast je en Mika mee-kwijlt tijdens zijn concert, dan krijg je vreemde blikken van de meneer die meegesleurd werd door z’n Mika-geobsedeerde vrouw voor hem. But so much fun!
Tijdens het nummer trok Mika al z’n eerste kledingstuk uit, met name zijn kostuumjas. Hij zong verder, maar inspecteerde zijn jas, en toen het nummer gedaan was bleek dat z’n jas gescheurd was. “Merde, les Belges!”

Daarna begon de band, wederom vrij akoestisch, “Relax Take It Easy” te spelen, wat al snel losbarstte in een kleine aardverschuiving in de zaal zelf. De vloer voelen trillen als men met de voeten stampt van de tribunes in het Sportpaleis is één ding, de vloer voelen trillen iedere keer je neer komt van een sprong omdat de zaal staat de springen, dat is machtig!

Aangezien het eigenlijk om een promotour gaat voor het nieuwe album van Mika, The Origin of Love, moest er natuurlijk ook nieuw werk gespeeld worden, en nu de zaal opgewarmd was, was het het perfecte moment. Tijd voor “Lola” (niet het gelijknamige nummer van The Kinks!) dus! Het refrein lukte me aardig om mee te zingen, maar ik zal het nieuwe album nog iets meer moeten opleggen om ook de rest mee te kunnen zingen.
Omdat nieuwe nummers spelen die nog niet iedereen kent altijd een evenwichtsoefening is en balanceren in de zaal in uw hand houden met de gekende nummers of veel nieuwe nummers spelen en het gevaar lopen dat je ergens het publiek verliest ondertussen.
“Stuck in The Middle” is een nummer van het eerste album, maar live echt een topper! Mika kruipt ook dan altijd achter zijn piano en aangezien het een zeer catchy nummer is. Helemaal grappig werd het als hij, net als een klein kind, zijn voeten op de piano legde en gewoon verder speelde. Heerlijk!
Ik ben enorme fan van de “remix” die hij bracht van Rain in het Sportpaleis, maar in Cirque Royale werd het nog beter met de, wederom, akoestische intro en dan overgang naar full band. Gevolg? Een hele zaal die nog maar eens volledig uit de bol gaat, temperaturen die stilaan de hoogte beginnen in te gaan, fans die een lichte zweetgeur krijgen en stilaan hun stem bijna kwijt zijn.

Mika probeert steeds zijn fans te betrekken tijdens de concerten, tijdens vorige tournee’s mochten ze in één of ander gek kostuum een dansje komen doen, deze keer heeft hij The Polka Dot Choir opgericht. Via Facebook kan iedere fan een video insturen waar hij/zij een Mika-nummer zingt, en Mika kiest dan samen met Tim (gitarist, backing vocal en zoveel meer van de band) een 8-tal fans uit die mogen komen zingen op het podium tijdens het concert, voor ieder land is er dus een ander Polka Dot Choir. Ze hadden al enkele keren het podium betreden, maar tijdens “Popular Song” kregen ze toch een iets belangrijkere rol aangezien het nummer een duet is (soort van toch). Waar Mika nog rapt op het album zong hij het live, maar het was nog steeds een enorm geweldig nummer, you Fugazzi!

Bijna een uur bezig en dus werd het nog eens tijd volledig uit de bol te gaan met “Big Girl You Are Beautiful”, geen laag stemmetje deze keer maar een maar een hoge “Big girl, you are beautiful”! Iets makkelijker voor mij om mee te zingen. En ook het colbertje (bankiersvestje) vloog ergens in de backstage.

En dan werd het allemaal iets emotioneler. Mika kreeg een stoeltje, nam zijn microstatief en zong “Stardust”, enkel ondersteund door piano en bas. Het werd weer heel stil in de zaal, hier en daar vloeiden enkele traantjes en zelfs Mika ging volledig op in het nummer. En toen werd het tijd om Inga te bellen, ik had haar beloofd om tijdens “Underwater” te bellen, en ik had eigenlijk schrik dat ze er niks van zou horen aangezien ik zou dicht bij het podium stond maar blijkbaar heeft ze ten volle kunnen genieten van het nummer. De zaal werd gevuld met verschillende bellenblazen en dat was een enorm knap zicht met de mist die van achter Mika werd gespoten en de blauwe spots.

Maar Mika blijft niet hangen in het emotionele, nee, wanneer hij zelf moeite heeft om het droog te houden is er maar één oplossing: alles doorspoelen! Dus, tijd voor een lang uitgesponnen “Love Today” met veel tumtadadiedadiedoem’s op het einde. Waar hij op z’n vorige tour de hele band doodschoot eindige hij het nummer met een enorme energieke knal. Alleen had Max, de bassist, ook het einde niet direct zien aankomen na zo’n 8 minuten en moest dus snel naar z’n micro lopen, want hij moest de “tumtadadiedadiedoem” nog even verder zingen. En Cirque Royale deed lustig mee, ook wanneer Mika Max “doodgeklopt” had werd er niet gestopt. Tijdens het nummer kreeg hij ook eindelijk zijn “cravatte” uitgespeeld, die hij uiteindelijk toch iets te strak vond zitten. En die vloog richting Joy, recht tussen de percussie-instrumenten.

Daarna sprak Mika iemand aan uit het publiek die hem opgevallen was door haar dansmoves, en zij mocht het publiek deze enkele moves leren voor het nummer “Love You When I’m Drunk”. En dat moet blijkbaar een ontzettend knap effect gegeven hebben want Mika trok iemand op het podium om het hele nummer lang te filmen. En dat is het fijne aan deze meneer, dat er ruimte is voor improvisatie en dat hij zichtbaar geniet!

‘Pourquoi tu gâches ta vie?’ Weer een Frans nummer, maar onderhand kan ik deze wel volledig meezingen. Af en toe ga ik wel over in “Emily”, de Engelstalige versie van “Elle Me Dit”, maar ik was lang niet de enige denk ik en een hele zaal ‘Pourquoi tu gâches ta vie?’ horen zingen is best wel fijn!
Bij het binnen gaan hadden we allemaal een Mika-bag gehad met een ballon in de vorm van een hartje in en een gouden glitter “pompom” (geen echte pompom, gewoon enkele glitterende dingetjes), bedoeling was dat we tijdens “Origin of Love” met de ballon in de lucht zouden wiegen. Gelukkig had Vicky zo vriendelijk geweest om mijn ballon op te blazen en te knopen (want dat laatste kan ik dus niet). En effectief heel de zaal was gevuld met rode en witte wiegende hart-vormige ballons! Een knap beeld van de zaal, wederom! Op het einde, wanneer Mika zonder muzikale begeleiding nog eens het refrein zong, gooide iedereen z’n ballons op het podium (of toch naar het podium) waarop Mika enkele ballonen kapot stampte. En ook in de zaal werden er plots ballonen kapot gestampt zodat het op vuurwerk leek.
Mika vertelde dat hij maandag, 5 november, voor het eerst terug in Engeland zou spelen en dat het dan honderden jaren geleden is dat Guy Fawkes het parlementsgebouw in Londen wou opblazen, maar dat het geluid daar wel op trekt!

Daarna nam hij een ballon en zei: “You’re young and you have a heart, and then you grow up and fall in love and then they *boom, pinches the balloon* take it”; waarna hij “Happy Ending” begon. En geloof het of niet, ook Mika had tranen op het einde van het nummer.
Maar zoals ik daarnet zei: droevig blijven zitten er niet in bij Mika! En dus zette hij “Celebrate” in, mijn mins favoriete nummer van zijn hele oeuvre, maar live vult hij het aan met “China Boy”, het demo-nummer waarop “Celebrate” eigenlijk gebaseerd is en dat maakt het wel fijn. De hele zaal was gevuld met de uitgedeelde gouden pompomennetjes en Mika had er zichtbaar plezier in!

En toen zat het erop, ging hij van het podium. We begonnen met ons groepje “Seven Nation Army”; maar al heel snel was de hele zaal “Seven Nation Army” aan het zingen, ook wanneer Mika en de band terug opkwamen. Toen hij overlegde met de band keek hij verrast om, glimlachte van oor tot oor en liet zijn band invallen op “seven nation army”, ongelooflijk gewoon! En zo werd de bisronde één langgerekt nummer want “Seven Nation Army” vloeide over in het fantastische “Lollipop”, weer in “Seven Nation Army” en zo naar “We Are Golden”.
En toen was het gedaan. Volledig afgelopen.

Twee uur top entertainment. Misschien niet mijn beste blog artikel, maar eigenlijk zijn er ook geen woorden voor gisterenavond. Was je er niet bij, dan heb je simpelweg veel gemist. Was je erbij, dan heb je waarschijnlijk één van de beste concerten van je hele leven meegemaakt. Wil ik terug? Ja. Wanneer? Liever nu dan morgen.
Mika is een geweldige meneer, geniet van het optreden en heeft contact met z’n fans.

Aangezien ik achteraf nog met de trein naar huis moest verliet ik Vicky en Lien die nog aan de backstage gingen wachten op Michael Penniman (en ze hebben wel degelijk een handtekening allebei!), maar ik hoefde niet alleen. Buiten werden we aangesproken door twee meisjes die vroegen of we naar het station moesten (ik dus wel) en of ze mee mochten lopen. Zei blij dat ze iemand hadden die weg wist en dat ze niet als twee vrouwen alleen door Brussel moesten, ik was uiterst blij dat ik niet alleen door Brussel moest.
Wederom twee nieuwe Mika-fans leren kennen, en dat is altijd aangenaam!

Setlist:

Un Soleil Mal Luné
Grace Kelly
Blue Eyes
Billy Brown
Blame It On The Girls
Relax, Take It Easy
Lola
Rain
Popular Song
Big Girl You Are Beautiful
Stardust (acoustic)
Underwater
Stuck In The Middle
Love Today
Love You When I’m Drunk
Elle Me Dit
Origin Of Love
Happy Ending
Celebrate

Seven Nation Army (sang by the crowd)

Seven Nation Army/Lollipop
We Are Golden

Advertenties

4 thoughts on “Mika – The Origin of Love promotour

  1. I read your article using google translate and OH MY GOD- THAT LOOKS LIKE THE BEST CONCERT EVER!!!!! I am so happy for you and I wish I was there! Hopefully I can watch him perform one day and also I love how he had the balloons and the ‘love you when I’m drunk’ dance! Underwater seems magical and happy ending and stardust- basically ALL the songs are amazing!!! Amazingg

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s