Soms…

Toen ik vijf jaar geleden aan mijn hogere opleiding begon had ik niet kunnen dromen of durven denken dat het misschien ook redelijk goed zou kunnen lukken. Niet dat ik me fixeerde op een grote afgang, maar ik zag dat eerder gebeuren dan ik zou slagen. Niet dat ik de eindmeet al bereikt heb, maar nu hij in zich is durf (en kan) ik wel zeggen dat ik trots ben op wat ik al bereikt heb. Dat het quasi enkel taalvakken zijn die overschieten vind ik ook minder leuk, vooral afwisselingsgewijs gezien dan. Maar ik ben trots dat de andere vakken wel al gelukt zijn.
En toch, toch heb ik binnen de familie nog maar zelden positieve reacties gehad. Vaak komt het er op neer dat ik niet (hard genoeg) mijn best doe. Dat ik me niet/te weinig inzet. Dat ik niet studeer. En dat ik nooit had moeten verder studeren. Dat anderen geen vakken moeten meenemen en dat ik haast een uitzondering ben die een traject doe dat langer duurt dan een modeltraject.

Dat mijn wereld sinds ik mijn hogere carrière begon ook al talloze keren op z’n kop stond vergeten ze ook maar te graag. Dat er verschillende mensen, sommige dichtbij en andere al wat verder af, verdwenen uit mijn leven. Sommige voorgoed en andere gewoon een ander pad op dan het mijne. Dat één van de zoveel vriendin van de papa mij echt heeft proberen buiten pesten. Dat mijn wereld niet alleen op zijn kop stond maar letterlijk instortte.

En vooral, dat thuis soms niet echt een thuis was. Want een thuis heb je pas als die vier muren met dat dak erop ook aanvoelen als een warm en veilig nest waarin je even tot jezelf kan komen, waarin je de rust en moed vind om er telkens voor te gaan, waar je angsten verdrongen of op z’n minst in toom gehouden kunnen worden.

Maar als de ‘nieuwe’ vriendin van de papa zegt dat het door mij is dat ze weinig bij elkaar kunnen zijn. En dat het door mij is dat ze nog niet kunnen gaan samenwonen (na twee maand). En dat als ze zegt dat als ik afgestudeerd ben alleen kan gaan wonen, dan weet en besef ik dat thuis nog steeds niet echt een thuis is en ik eigenlijk niks meer ben dan een blok aan een been. En dan twijfel ik soms of het wel een goed idee was. En of het het vechten soms wel allemaal waard is.

Advertenties

8 gedachten over “Soms…

  1. Natuurlijk is het dat allemaal waard Troy. Je mag terecht trots zijn op hetgeen je al bereikt hebt. Na de twee keren dat we persoonlijk met elkaar gesproken hebben, de talrijke tweets, en het lezen van je blogs ken ik je als sympathieke kerel en een volhouder die het allerbeste uit zichzelf wil halen. Doe zo voort, kijk niet teveel om, en je gaat er zeker komen.
    Sterkte !

    Like

  2. Volledig eens met de reactie hierboven. Ik volg jouw blog nog niet zo lang maar zeker lang genoeg om te weten dat jij echt een bijzonder getalenteerde persoon bent. Met het feit dat jouw studies wat langer duren dan het modeltraject, hoef je zeker niet in te zitten. Hoe lang je erover doet, is niet belangrijk. Het belangrijkste is dat je het kan afmaken en niet opgeeft (zoals vele anderen die minder gemotiveerd zijn wél doen). En wat die vriendin van jouw papa zegt? Daar hoef jij je niks van aan te trekken want mensen die zo’n onnodig grove en kwetsende zaken zeggen, zijn het niet waard om bij stil te staan… Dus kop op en weet: het is het allemaal dubbel en dik waard!

    Like

  3. Niet opgeven! Je bent helemaal geen uitzondering omdat je langer over je studie doet, tegenwoordig doet de meerderheid dat en het belangrijkste is dat je er uiteindelijk toch geraakt. Jammer dat de vriendin van je vader je geen warme thuis gunt, dat zou het voor iedereen toch aangenamer maken :s

    Like

    1. Thanks Sandra! Er zijn nog steeds mensen bezig die in hetzelfde jaar begonnen zijn met mij, het is jammer dat ze dat hier binnen de familie niet altijd geloven. En het is niet alleen die vriendin hoor, ik denk dat ook voor ons papa een warme thuis van ondergeschikt belang is.

      Like

  4. Goh, dit soort verhaal had ik niet van je verwacht Troy. Voor mij leek het alsof het altijd rozengeur en maneschijn was, bij jou thuis. Maar, zo zie je maar weer, het is nergens perfect. Hoewel ik het je wel zou toewensen, een warme thuis.

    Wat betreft je studies, dat maakt toch helemaal niet uit hoe lang je erover doet. Volgens mij is het soms zelfs beter dat je er een beetje langer over doet, zo wordt je volwassener. Je hebt opnieuw een tegenslag overwonnen als je uiteindelijk toch slaagt. En van tegenslagen te overwinnen, wordt je alleen maar sterker en wijzer.

    Een wereld die op z’n kop staat, ik ken er ook alles van. Het is helemaal niet gemakkelijk om op moeilijke momenten door te blijven gaan. Maar het proberen alleen al, is enorm veel waard. Jij hebt duidelijk hard geprobeerd en je probeert nog steeds, daar mag je zoals de anderen al zeiden, heel erg trots op zijn!

    Zoals je misschien al weet, ben ik dol op quotes. Ik kwam er daarnet eentje tegen en die is helemaal van toepassing op jou en je verhaal.
    “I walk slowly, but I never walk backward.” – Abraham Lincoln

    Probeer je aan die gedachte op te trekken en je komt er wel! Stap voor stap, of zoals ik altijd zeg: been voor been.

    Lieve groetjes!

    Like

    1. Ik denk dat ik vaak spreek uit de situaties die ik graag het liefste heb, zoals ik die later zie in mijn hoofd zeg maar. Een echt warme thuis is het hier zelden, maar soms wordt het erg zoals nu… 🙂

      En voorlopig doe ik zeker nog moedig door met m’n studies. Ik ga graag naar school, (bij)leren is leuk tenslotte! 😉

      En jouw situatie is uiteraard volledig anders dan de mijne, en je hebt ook mijn eindeloze respect om steeds zo moedig te zijn en te blijven! Want jouw situatie is helemaal niet makkelijk voor zo’n jong iemand als jij! 😉

      Dankje voor het fijne en motiverende berichtje! 🙂

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s