Bassie en Adriaan

986frr

Ieder kind uit de jaren ’90, of toch zeker zei die in het begin van dat decennium een kind waren, herinneren zich vast nog scherp de heilige zondagochtend. Op den één, en later op den twee (want Ketnet is pas iets van het einde van onze kinderjaren…) was er op zondagochtend Samson & Gert. Tussen hun avontuur door waren er kleine tekenfilmpjes van De Smurfen of van Tom en Jerry. En na Samson & Gert was het kwestie van zo snel mogelijk door te schakelen naar vtm (neen, ook nog geen hippe VTM Kzoom in de jaren ’90) voor Schuif Af, het enige kinderprogramma op de toen enige commerciële omroep in Vlaanderen.

Dat was zondagochtend. Tegenwoordig zijn er talloze zenders die zich quasi 24 op 24 richten op het kinderpubliek (Nickelodeon heeft zelfs een kanaal voor peuters en kleuters!) . Maar in de jaren ’90 hield het op bij Samson & Gert en Schuif Af. Als het vakantie was was er echter nog één ander legendarisch duo op de televisie.

Bassie en Adriaan. Helden van alle kinderen uit de jaren ’90, maar ook voor die uit de jaren ’80. Het is eigenlijk nog maar sinds enkele jaren dat ik weet dat Bassie en Adriaan eigenlijk zelfs van voor mijn tijd zijn. Meer dan een decennium voor mijn tijd zelfs. Maar toch, toch zat ik in die vakanties vol bewondering voor de televisie, op de grond in kleermakershouding, naar de reeks “De Geheimzinnige opdracht” (waar Bassie en Adriaan heel Europa door reisden en in ieder land op zoek moesten naar een pakje door middel van een raadsel) en “De Reis vol Verrassingen” (waar ze eerst op zoek moeten gaan naar nog enkele raadselachtige pakketjes, deze een middel van de boevenbende om Bassie en Adriaan eindelijk te pakken te krijgen en daarna op reis gaan naar Amerika nadat Bassie een reis won op televisie).

Naar aanleiding van een tentoonstelling in Nederland genaamd “35 jaar Bassie en Adriaan” heeft men ook een online-documentaire gemaakt over Bassie en Adriaan. In afleveringen van iets meer dan vijf minuten worden de unieke punten van de reeks belicht. De acteurs, de terugkerende citaten, de vele muzieknummers,… En dan wordt het duidelijk dat Bassie en Adriaan gemaakt werden met een klein budget en vaak inpikten op de fantasie van het kind, en dat is misschien wat het net zo leuk maakte. Dat er veel meer mogelijk was doordat het zich alleen maar afspeelde in het hoofd van ons, de kinderen, het publiek.

Nog steeds wanneer ik tijdens het zappen op een verloren middag terecht kom op de reeks blijf ik gebiologeerd kijken, uiteraard een stuk vanwege nostalgie, maar ook omdat het eigenlijk best nog steeds leuke televisie is.

Alle vriendjes, en vriendinnetjes, we komen er weer aan…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s