Treinen is ontmoeten (part 2)

In al die jaren dat ik ondertussen pendel tussen Sint-Niklaas en Gent geniet ik nog steeds van het landschap dat continu in beweging is. Velden die van kleur veranderen, huizen die gebouwd of verbouwd worden,… Maar waar ik ook ontzettend van hou zijn de toevallige ontmoetingen met mensen die reizen. Belgische mensen, maar ook mensen die België gewoon bezoeken en de trein gebruiken voor hun doortochten.

Zo ontmoette ik vandaag Rishabh, Ishta en Slankco (al zou bij de laatste zowel mijn geheugen als mijn ontcijfervermogen me in de steek kunnen laten.) Rishabh woont in Indië en is daar werkzaam als informaticus en verloofd met Istha die studeert in Milaan, terwijl Slankco in Brussel als boekhouder werkt. Rishabh en Slankco zijn neven van elkaar, terwijl Rishabh en Ishta verloofd zijn met elkaar.

Rishabh is nu op bezoek bij zijn neef met zijn toekomstige vrouw en reist morgen door naar Italië om daar de plaatsen waar zijn vriendin studeert te ontdekken. Op zoek naar interessante of opmerkelijke verhaal schrijft hij alles op in zijn groen schriftje. Zo kon hij gedurende de treinrit maar niet zwijgen over de kok die hij deze middag ontmoet had in Gent en die de meest fantastische verhalen vertelde. Ieder verhaal, iedere persoon ging met tijdstip en plaats zijn schriftje in.

Ze vroegen me uit over wat ik deed in Gent en wat ik dan wel niet studeerde. Ishta bleek ooit een blog over SME-management te moeten schrijven hebben voor haar schoolcarrière en was benieuwd of ik ooit een eigen onderneming wou en wat voor iets dan wel. En wat mijn naam eigenlijk wou zeggen, iets waar ik hun jammer genoeg het antwoord verschuldigd op moest blijven. Slankco had blijkbaar een nieuwe gsm waar hij maar al te graag mee pronkte en dus Googlde hij even, en naast het feit dat “curly hair” een betekenis is wil het ook “soldaat” zeggen in het oud Iers. Een grappig verschil met hoe mensen in Indië namen geven, want daar kiest men de naam aan de hand van de betekenis. Zo is Ishta genaamd naar een God bijvoorbeeld, maar vaak gaat het nog veel dieper en geven ze namen naar goede (toekomstige) eigenschappen. Gesprekken hangen vreemd aan elkaar en van het ene onderwerp rol je in het andere dat je anders nooit met elkaar in verband zou brengen. Zo kwam het gesprek op Antwerpen en trachtte ik samen met Slankco de legende van Brabo uit te leggen en over hoe Antwerpen eigenlijk in het Engels ook vertaald zou kunnen worden als “hand throwing”. Een verhaal dat Rishabh met een grote glimlach neerkriebelde in zijn groene schriftje.

Geen idee wat hij met dat groene schriftje, gevuld met al die verhalen en ontmoeten, zou doen (een blog schrijven, een boek, gewoon bewaren?) beloofde hij alleszins dat mocht hij terug naar België afzakken hij me zeker zal opzoeken en duwde me een papier in de hand met alle drie hun gegevens op, samen met zijn groene boekje, vragend naar mijn e-mailadres.

Leve de technologie, maar vooral die fijne ontmoetingen op de trein.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s