MIKA – No Place In Heaven

91t++JsQk1L._SL1500_

Het is alweer tien jaar geleden dat Mika de hitlijsten én de wereld veroverde met zijn single”Grace Kelly” uit zijn debuut “Life in Cartoon Motion”.

Vorige week verscheen zijn vierde album: “No Place In Heaven”, net op tijd voordat Mika langs een heleboel zomerfestivals toert ter opwarming van zijn tournee later dit najaar waarmee hij ook Vorst Nationaal zal passeren.

Mika is van Libanese afkomst en verhuisde op 9-jarige leeftijd van Parijs naar Londen. Voor de Franstalige landen is er een speciaal (deluxe) album met enkele Franstalige nummers, op de Europese deluxe versie vinden we enkele “L’Amour Fait Ce Qu’il Veut” terug en een remix.

De voorloper van het album, single “Talk About You” is een typische pop-single die past op het album, maar zeker niet de sterkste track is van deze plaat. Op enkele nummers na is de eerste helft van het album maar matig, maar de tweede helft maakt ontzettend veel goed.

Mika leverde (gelukkig) de elektronische muziekmakers weer in en greep terug naar zijn piano om liedjes op te maken. Dit zorgt dat dit album dichter aanleunt bij zijn eerste twee albums “Life in Cartoon Motion” en “The Boy Who Knew Too Much” en minder bij het eerder matige “The Origin of Love”. De falset-stem waar Mika zo om bekend werd is echter op dit album maar weinig terug te vinden, en dat hoeft ook net perse want Mika is heus een goede zanger met vaak zeer sterke teksten. Teksten die af en toe heel donker zijn op een zeer vrolijke melodie.

In “Good Guys”, de tweede single van het album, vraagt Mika zich af waar zijn helden van weleer naar toe zijn en of hij zelf wel zo’n held durft te zijn voor de generatie tieners en twintigers van het moment.  “All She Wants” klinkt als een nummer dat door de moderne Beatles zou geschreven zou kunnen zijn. “Last Party” is één van de sterkste nummers op dit album en is gebaseerd op het verhaal dat Freddy Mercury (van Queen) zich drie dagen lang in een club zou opgesloten hebben voor één van de grootste feestjes ooit toen hij te horen had gekregen dat hij HIV positief was.

“Les Baisers Perdus”, één van de nummers die enkel op de Franstalige edities terug te vinden is, is een zeer poëtisch nummer over de “gestolen” kusjes in Parijs. “Hurts” laat de haartjes recht staan. “But nothing’s only words, that’s how hearts get hurt” zingt Mika aan zijn piano, bijgestaan door een koor, duidelijk makend dat woorden misschien wel één van de pijnlijkste wapens kan zijn.

Vorige zomer was er de single “Boum Boum Boum”, een vrij sterke dance-track. Op dit album vind je de akoestische versie terug die plots pakken beter klinkt. Dat Mika verschillende stijlen aankan laat hij trouwens horen doorheen het hele album. Zo is “Promiseland” een sterkt pop-rock-track en sluit hij het nieuwe album af met het breekbare “Porcelain” dat sterk doet denken aan zijn “Over My Shoulder” van zijn debuut-album.

“No Place In Heaven” maakt duidelijk dat Mika nog lang niet uitgezongen is en dat hij nog steeds met sterk materiaal voor de dag kan komen dat niet overgeproduceerd werd. Toch weet hij op geen enkel moment het niveau van zijn debuut te bereiken, al staan er voldoende sterkhouders op het album die de tand des tijds zullen doorstaan.

Voor op de iPod: All She Wants · Last Party · Hurts · Boum Boum Boum · Oh Girl, You’re The Devil · Promiseland · Porcelain

3 thoughts on “MIKA – No Place In Heaven

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s