MIKA – No Place in Heaven (Special Edition)

ArticleSharedImage-57223

Het is nog maar enkele maanden geleden toen ‘No Place in Heaven‘ verscheen, het laatste album van Mika. Afgelopen september trok hij daarmee op tournee door onder andere Italië, Frankrijk en België.

Nu het eindejaar nadert komen talloze artiesten met heruitgave van hun laatste albums, vaak vergezelt van enkele nieuwe nummers en een live DVD of CD. En dat is niet anders bij Mika. Een verandering in het muzikale medialandschap dat me een beetje tegen de borst stuit omdat het fans “dwingt” iets te kopen, wat ze eigenlijk al vaak bezitten. Waarom niet wat langer wachten en met een volledig nieuw album komen of een aparte DVD-uitgave of dergelijke voorzien tenslotte?

De meeste fans verwachtten dan ook volwaardig live-album tot Mika in februari na het laatste symfonische concert van 3 tweette dat het concert later dit jaar op album zou verschijnen. Er was dan ook lang de hoop bij fans dat we dit jaar dus 2 albums, zij het één live-album, zouden krijgen van de man. Niets is minder waar, het live-album is gewoon een extra schijfje bij de heruitgave van ‘No Place in Heaven’. En niet zoals eerst beloofd het volledige concert (20 nummers), maar maar 14 liedjes.

Op het eerste schijfje, de eigenlijke heruitgave van “No Place in Heaven” vind je 5 “nieuwe” nummers. Het gaat hierbij ook om de Franstalige album-versie die eerder verscheen, fans die dus de Engelse versie bestelden vinden naast die 5 nieuwe nummers ook 3 extra Franstalige nummers die nog niet in hun collectie zaten.

Eerste nieuw nummer is ‘Je Chante’, een cover van het nummer van Charles Trenet en één van de favoriete nummers van Mika uit zijn kindertijd. Vrolijk, dat wel. Maar dat is het dan ook. Daarna volgt ‘Tant Que J’ai Le Soleil’, de Franstalige versie van ‘Staring at the Sun’ met enkele Franstalige strofes en refrein. Net zoals de remix van ‘Hurts’ leuk om te horen, maar niks dat je zou aanzetten om het album te kopen. Wel gloednieuw is ‘Beautiful Disaster’, maar uiteindelijk weinig bijzonder. Ander gloednieuw nummer is misschien wel iets meer de moeite, ‘Feels Like Love’ werd overigens ook geschreven met Jef Martens, en dat is dan weer een Belgische trots als het op songwriters aankomt.

294daa5e-0cbc-4682-93ff-794b36838757_ORIGINAL

Uiteindelijk komen we dan bij de CD die deze heruitgave misschien wel de moeite waard maakt: ‘Mika et L’ Orchestre Symphonique de Montreal’. Alle nummers kregen een speciaal arrangement door Simon Leclerc en werden uitgevoerd tijdens 3 live concerten door het voltallige symfonische orkest van Montreal in februari. Mika voorzag zijn eigen backing vocals met Max Taylor (bassist in zijn band), Skyler Stonestreet (co-songwriter van sommige van zijn nummers) en Ida Falk Winland (opera-zangeres en goede vriendin van hebben).

Openen doet dit live-album met ‘Toy Boy’ in een uitvoering die doet denken aan de vroegere Disney-films (en dat is alleen maar positief bedoeld). ‘Grace Kelly’ klinkt net zo herkenbaar als de eigenlijke single en ‘Underwater’ klinkt nog adembenemender alsof je letterlijk onderwater bent.

Dat nummers uit “No Place in Heaven” zeer herkenbaar klinken en amper verschillen van de studio-versie is dan weer logisch. Mika zei zelf na de concert-reeks dat hij opnieuw de studio zou induiken om enkele nummers opnieuw op te nemen omdat hij deze arrangementen te goed vond klinken, mogelijk is ‘Last Party’ één van de nieuwe nummers. Toch maakt dat de symfonische versie dat er niet minder op.

‘Origin of Love’ heeft zelden in zijn originele uitvoering zo goed geklonken als het symfonisch doet en ook ‘Happy Ending’ klinkt nog talloze keren aangrijpender dan de single. Eén van de meer pakkende nummers is het, nogal onbekende, ‘Over My Shoulder’. In deze uitvoering grijpt hij je gewoon naar de keel.

Ook ‘Love Today’ blijft zeer herkenbaar maar krijgt ook hier wederom een extra laag toegevoegd dat het nummer alleen nog maar meer fantastisch maakt. Laatste nummer van dit symfonische album is ‘Elle Me Dit’ klinkt even krachtig als de zomerse single van enkele jaren geleden met fantastische “Pourquoi tu gâche ta vie?” als uitschreew in het refrein.

Aangezien je de symfonische CD niet als stand-alone album in de winkelrekken kan vinden kan ik alleen maar aanraden hem wel te downloaden via iTunes of hem minstens een luisterbeurt te geven op Spotify, want ‘Mika et L’Orchestre Symphonique de Montreal’ is ontzettend hard de moeite!

Voor op de iPod:  Het integrale ‘Mika et L’Orchestre Symphonique de Montreal’-album. (En uiteraard de nummers die je al kon vinden bij de review van het originele album ;-))

2 thoughts on “MIKA – No Place in Heaven (Special Edition)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s