Eva Daeleman – Factor 25

9789022332030Negentien was Eva Daeleman toen ze naast Peter Van De Veire ‘De Grote PVDV Ochtendshow’ mocht presenteren. Toen ze twee jaar later haar eigen radioshow kreeg ging haar trein plots nog enkele versnellingen hoger rijden, plots werd ze omroepster en werd ze dus een echt schermgezicht.

Maar als ze 25 wordt komt de vraag die wel meer 25-jarigen zich tegenwoordig wel stellen. “Is dit wat ik wil voor de rest van mijn leven?”, “Welke levensdromen en -doelen heb ik nog?”. Eva besluit wanneer haar relatie op een einde loopt dat het even tijd is om van de trein te stappen en de afgelegde rit te overschouwen. Daarvoor gaat ze 7 weken naar Azië, starten doet ze in Hanoï.

Het is oké om te twijfelen, om het allemaal niet te weten, om weken aan een stuk te janken, om te zoeken naar wat je wil en het niet meteen te vinden, alles is oké!

Zeven weken lang alleen op reis. Een roadtrip, die ze samen uitstippelt met de “Michael Jackson” die ze ontmoet in haar eerste hotel. Soms brengt het haar naar plaatsen die meer dan de moeite zijn, maar soms blijkt het ook een enorme tegenvaller. Maar de reis staat bol van ontmoetingen, met anderen, maar ook met haarzelf. En dat blijkt meer dan eens enorm confronterend.

Net daarom is dit boek zo herkenbaar. Omdat het een persoonlijk en open weergave is van gedachten, angsten, blijdschap en verdriet. Dromen en ambitieus zijn is niet slecht. Maar het kan bij momenten beangstigend en overweldigend lijken. Alleen op reis gaan is met niemand rekening hoeven te houden, al blijkt het in het begin vooral leren rekening houden met jezelf is.

‘Factor 25’ is meer dan een reisverhaal en meer dan een personality-verhaal. Het is een inspirerend en eerlijk boek. Een boek dat geschreven is door een BV maar niet over de BV gaat, maar over de persoon daarachter. Over een gewoon 25-jarig meisje dat alleen op reis is en haar zelf tegenkomt. Dat haar angsten en verdriet recht in het gezicht kijkt.

Tegenwoordig vinden ze de jeugd soms te ambitieus, we zijn zelfs overgekwalificeerd. Dat zulke woorden bestaan, vind ik doodzonde. We zijn opgevoed met de gedachte dat alles kan. Wat je wil, daar moet je voor vechten. Gaan, gaan gaan. Er zijn geen lijnen, er is geen afgebakend terrein. Er is een grote vlakte. Tussen alle keuzestress moeten we wel presteren. Niet alleen op het werk, we moeten er fit en gezond bij lopen, scoren in de sportclub, een tof en betrouwbaar lief vinden, alle feesten afstruinen, zo veel mogelijk volgers op Twitter en Instagram verzamelen, en likes op Facebook, een Pinterest-waardig huis hebben en vierentwintig uur, zeven dag op zeven, bereikbaar zijn, op tijd de vuilniszakken buitenzetten, maar ook weer niet vroeg, want dan krijg je een GAS-boete. onze buik moet plat en strak zijn, die moeten we dan ook nog eens zo elegant mogelijk Instagram posten, maar we eten ook hamburgers als zot. In mijn wereld is dat niet logisch, maar in 2015 blijkbaar wel. Streven naar perfectie op elk vlak. En vooral: de schijn ophouden.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s