La La Land

Afgelopen week ontving ik op het werk een uitnodiging voor het Kiwanis-filmfestival in de Siniscoop van de medewerkers van Accuria. Op zo’n uitnodiging kan je uiteraard geen ‘neen’ zeggen. Vandaar genoot ik gisterenavond van de film ‘La La Land’, de Oscar-sensatie van het moment. Enkele seconden van ‘Moonlight’ kregen we er niet bij 😉

‘La La Land’ is, zeker ten tijde van vandaag, geen direct recept voor een succes. De films waarin gezongen wordt, op enkele kinderfilms na zien we het nog zelden gebeuren. Deze film keert terug naar het musical-recept dat in de jaren ’70 garant stond voor een kaskraker.  En je kan niet onder die musical uit, al vanaf second één is het raak. Het moet zowat de beste openingsscène zijn die ik afgelopen jaren zag en waar ik enorm van genoot. Verwacht overigens geen musical-muziek maar voornamelijk jazz, ik zei het al, de hele film zou zomaar enkele tientallen jaren in een donkere kelder kunnen hebben liggen rijpen tot zijn verschijning afgelopen winter.

Maar ook het verhaal op zich en voornamelijk de opbouw zijn misschien niet het meest toegankelijk. Een liefdesverhaal dat zich traag ontwikkeld, met stukjes zijn verhaal prijs geeft waar tussen de sequenties van de film telkens enkele maanden zit. Sebastian is een jazz-pianist die droomt van zijn eigen jazz-club maar voorlopig zijn optredens moet beperken tot een restaurant waar hij een opgelegde setlist moet afwerken voor een niet geïnteresseerd publiek. Mia is een barista die droomt van een acteer-carrière. Wanneer ze meermaals tegen elkaar opbotsen (letterlijk) geraken ze uiteindelijk over hun frustratie ten overstaan van elkaar heen en openen ze hun harten voor elkaar en elkanders droom. Wanneer hun dromen beetje bij beetje werkelijkheid worden kunnen ze alleen maar groeien door vooral hard te werken, waardoor hun tijd met elkaar steeds beperkter wordt.

Een film waarin het verhaal ook verder gaat tijdens de nummers, jazz-muziek als soundtrack en een einde dat bezwaarlijk happy genoemd kan worden, maar een film die toch een waar succes is. Je bent voor of tegen, een middenweg is er in dit geval niet. Voor mij persoonlijke scoorde vooral de muzikale fragmenten hoog in de film, maar wist het verhaal mij minder te bekoren.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s