Harry Styles – Harry Styles

Fans van One Direction vonden het zeer waarschijnlijk te lang wachten. Nadat de boysband begin 2016 hun samenwerking even pauzeerden om aan hun eigen solo-projecten te werken verscheen vorige week het eerste volwaardige album van één van de 1D-gezanten. Harry Styles doopte zijn debuut-album zijn eigen naam als titel dat tien titels telt die hij quasi allemaal met hetzelfde team van songwriters schreef.

Vergeet het geluid van One Direction maar meteen voor het beluisteren van dit album, want met zijn debuut kiest Harry Styles voor een heel ander geluid. Een beetje The Beatles (en het solo-werk van Paul McCartney), een beetje David Bowie, een beetje The Rolling Stones. Een mix die wonderwel goed klinkt voor een 23-jarige jongeman waarvoor de verwachtingen torenhoog liggen na het succes bij zijn boysband.

Openen doet het album met ‘Meet Me in the Hallway’ een track die gaat over een relatie waarvan hij hoopt dat het nog goed komt. Misschien toch nog een beetje boysband in hem dan? Eerste single van Styles ‘Sign of the Times’ is een sterke ballad waar hij het kunnen van zijn stem reeds kan en mag bewijzen en die reeds na de eerste luisterbeurt in je oor blijft plakken en de verwachtingen al waar maakte.

‘Carolina’ klinkt als een nummer van een volwassen folk-band, en met de eerste drie nummers alleen al toont Harry dus zijn veelzijdigheid. ‘Sweet Creature’ doet een beetje denken aan Take That anno 2006, ten tijde van ‘Patience’ en hun comeback. Met andere woorden, een sterke popsong zoals ze geschreven moet zijn volgens de regels. Bij ‘Only Angel’ mag het iets luider en iets wilder, met een iets duidelijker aanwezige elektrische gitaar gaat het album wat meer richting poprock om bij ‘Kiwi’ de remmen volledig los te gaan, je luchtgitaar vast te nemen of achter je luchtdrum te kruipen en je lekker te laten gaan. Mijn twee favoriete nummers van het album.

‘Woman’ zou zomaar een nummer van Prince geweest kunnen zijn, en dat is misschien een beetje teveel eer voor de jonge artiest, maar het nummer hoeft er zeker niet voor onder te doen. ‘From the Dinning Table’ is het afsluiten nummer van het album, een breekbaar quasi akoestisch nummer.

De deluxe versie van het album komt in een iets groter formaat waardoor hij misschien niet mooi in jouw CD-rek kan staan. Maar het ziet er daardoor wel luxueus uit, het bevat daarnaast een 32-pagina-tellend gebonden boekje met foto’s van tijdens de opnames en de songwriting-sessies. Op het einde tref je de CD plus het tekstboekje aan.

‘Harry Styles’ is een sterk debuut-album dat zeker de veelzijdigheid van Harry Styles benadrukt en nu al doet vermoeden dat we het best nog zeker niet gezien hebben. Het doet eens te meer beseffen dat de smaak van alle One Direction-leden echter zo uiteenlopend is dat een comeback samen misschien iets moeilijker wordt, maar zeker niet onmogelijk. Als Harry echter zegt dat hij in zijn solo-project meer zijn eigen ei kwijt kan, kan je de vraag stellen waarom hij ook nu met minstens 6 songwriters werkt per nummer die op de koop toe ook voor de grootste hits van het afgelopen decennia zorgden. Dat diezelfde songwriters terugkeren voor alle nummers zorgt wel voor enige consistentie in het album. Anderzijds klinkt ‘Harry Styles’ best fris in het hedendaagse muzieklandschap omdat het meermaals het geluid van de jaren ’60, ’70 en ’80 bevat. Het nummer mag met andere woorden zeker een aanrader genoemd worden. Ik ben fan!

Voor op de iPod: ‘Meet Me in the Hallway’, ‘Sign of the Times’, ‘Carolina’, ‘Two Ghosts’, ‘Sweet Creature’, ‘Only Angel’, ‘Kiwi’, ‘Ever Since New York’, ‘Woman’ en ‘From the Dinning Table’.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s