Utrecht bij nacht

Na een geweldig optreden gisteren, een late night snack in de McDo en een deugddoende (maar korte) nachtrust genoten we in het NH Hotel van een heerlijk en uitgebreid ontbijt-buffet. Banana pancakes, brood met een ruime keuze aan beleg, yoghurt, vers fruit, roerei, gebakken spek,… Ontzettend lekker! Na een opknapbeurt onder een regendouche nemen we ‘Time to momo – Utrecht’ erbij en gaan we op zoek naar iets fijns om te doen.

Lien haar oog valt op het Centraal Museum dat te combineren is met een bezoekje aan het Nijntje Museum. Rond half elf zetten we dan koers via een fijne en aangename wandeling door de binnenstad van Utrecht. Het is een aangenaam herfstweer en de voorspelde neerslag blijft gelukkig uit. Het Centraal Museum bevindt zich niet pal in de binnenstad van Utrecht waardoor we uit de drukkere omgeving weggaan en in een knusse wijk terecht komen. Daar ligt het Centraal Museum verborgen, zich niet meer kenbaarder makend dan door een kleine ‘O’ met LEDverlichting aan de buitengevel.

Naast tijdelijke expositie’s herbergt het Centraal Museum ook steeds vaste expositie’s. Zo vind je er bijvoorbeeld werk van Gerrit Rietveld, Mattijs van Bergen en Jan Taminiau. Ook het atelier van Dick Bruna kreeg er zijn vaste stek en momenteel loopt er ook een expo over het werk dat Dick Bruna deed. Uiteraard vind je er ook kunst uit en voor Utrecht en is er een poppenhuis uit de Gouden Eeuw om bij weg te dromen!

De suppoost sprak ons aan toen we het atelier van Dick Bruna binnen liepen, hij bleek niet alleen ontzettend veel te weten over de tekenaar maar heeft Dick Bruna ook nog persoonlijk gekend. De fiets waarmee Dick Bruna jarenlang van bij hem thuis naar zijn atelier reed aan de Dom stond er tentoongesteld, dat de tekenaar het huis amper nog uitkwam nadat hij een val maakte met zijn fiets en daarbij op zijn hoofd viel,… In de schuiven van één van zijn kasten in het atelier vond je de materialen terug waarmee Dick Bruna werkte en daarnaast stond in zijn kast ook zijn gehele collectie aan kinderboekjes van over de hele wereld uitgestald. Waanzinnig!

Doorheen de jaren maakte Dick Bruna ook ontzettend veel andere dingen dan Nijntje. Zo zijn er de Zwarte Beertjes, het promomateriaal voor Utrecht en zijn verschillende verenigingen, deed hij het ontwerp van verschillende covers voor uitgaves van Uitgeverij Bruna.

Dankzij diezelfde suppoost kwamen we ook meer te weten over het poppenhuis dat een oud Amsterdams grachthuis voorstelde. De bewoonster liet deze maken (of maakte deze zelf?) en toen het na bijna 30 jaar echt af was kreeg het een prominente plaats in haar huis. Bij het overlijden ging het over op haar dochter en zo ging dat voor jaren. Tot één van de dochters trouwde met een man uit Utrecht en in Utrecht kwam wonen, en dus het poppenhuis mee nam naar haar nieuwe woonplaats. Aangezien het koppel geen kinderen had werd het poppenhuis aan de burgemeester van Utrecht geschonken die het uitstalde in het gemeentehuis waar toen de kunstcollectie werd aangelegd. Na al die jaren van verzamelen bleek echter het gewicht nefast voor het gemeentehuis en liet de toenmalige burgemeester een oud klooster volledig opknappen, en daar is tot op de dag van vandaag het Centraal Museum gevestigd, en verhuisde dus ook het magnifieke poppenhuis daarheen.

Ander verhaal is dat van het bijna 1000 jaar oude schip dat werd teruggevonden in het begin van de 20e eeuw. Na kort onderzoek werd het schip naar het Centraal Museum gebracht en kreeg het een plaatsje in de kelder. Het werd binnengebracht door een groot gat te maken in één van de muren en dat later terug dicht te metselen. Een huzarenstukje! Als je de kelder binnen wandelt kan je het schip ook meteen ruiken!

Hierna liepen we het straat over voor een bezoekje aan het Nijntje Museum. Dit museum is vooral gericht op de doelgroep van Nijntje, de jonge kleuters. Meer dan een museum is het vooral een doe-center voor de jongsten, met spelletjes over thuis en koken, maar ook de verkeersveiligheid komt aan bod. Over de ruimte van een hele zaal kunnen kleuters met de fiets over een parcours gaan waar ook een trein passeert en waar voetgangers pas over kunnen (lees: mogen!) steken bij groen. Als volwassene is het vooral leuk allemaal eens te zien maar ben je er op een goed kwartier wel doorheen.

Via een korte wandeling keren we terug naar de binnenstad, dat je hiervoor enkel de Dom in de gaten hoeft te houden is handig meegenomen! Daar brengen we een bezoekje aan het info-kantoor en verschillende winkeltjes voordat we gaan lunchen bij Leon, een fastfood keten die vooral ‘good food’ uitdraagt. Het eten is lekker maar mist misschien toch net dat tikkeltje pit dat eten zo lekker maakt.

In de late namiddag besluiten we het even op een shoppen te zetten met een bezoek aan Primark en het shoppingcenter Hoog Catherijne waar uiteraard ook een bezoek aan de Lego Store niet mag ontbreken! Daarna begeven we ons terug naar de hotelkamer voor even op adem te komen en ons klaar te maken voor het avondprogramma.

Dineren doen we in Vapiano, het is Valentijnsavond en daardoor blijkbaar extreem druk. We hadden ingeschat dat we ruim op tijd gingen eten, maar al snel blijkt dat we lang dienen aan te schuiven en ook het eten heeft uiteraard zijn nodige bereidingstijd nodig. Maar uiteindelijk smullen we lekker Italiaans en daarna zoeken we snel weer de rust op buiten. Op het programma staat een avondrondleiding van de Domtoren. Het wordt de vijfde keer dat ik hem beklim, maar in het donker heb ik hem nog nooit gedaan. En het is tevens voor het eerst dat ik net vijf meter hoger zal eindigen dan gewoonlijk, dat is de komende vijf jaar nog steeds mogelijk door de stellingen die voor de renovatiewerken staan opgesteld. Vanaf begin april kan je tevens gebruik maken van een bezoekerslift!

We zijn net iets te vroeg op het Domplein en dus moeten we nog even wachten, maar al snel horen we een prachtig koor liederen zingen onder de doorgang van de Dom. Een unieke beleving!

Om 21 uur verzamelde de groep en begon onze beklimming die de gewone route volgt (waarbij we enkel het carillon overslaan. Eens we via de stelling helemaal boven komen worden we getrakteerd op een adembenemend uitzicht over Utrecht tot aan Amsterdam. De lucht is klaar en dus zien we overal lichtjes tot helemaal in de verte. Het is nog prachtiger dan foto’s kunnen weergeven en mooier dan ik had durven denken. Na net geen half uur van het uitzicht te genieten keren we terug naar beneden en genieten we in de Sint-Michielskapel van een glaasje prosecco en een fijn bandje. Een gezellige afsluiter van een gevulde en ontspannende dag.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s