Paul McCartney – McCartney III

Frankrijk, Duitsland, Nederland en zelfs op de affiche Rock Werchter in België prijkte de naam van Paul McCartney in 2020. Het draaide jammer genoeg anders uit, en ook mijn concertkaartjes voor de show in Lille werden geannuleerd, “omwille van andere agendapunten in de toekomst was het onmogelijk de show te verplaatsen naar een later tijdstip” klonk het. Het was de periode dat iedereen dacht dat dit jaar alweer normaal zou zijn. Maar niets is minder waar.

Echter zit één van de twee nog levende bandleden van The Beatles nooit echt volledig stil en hij maakte van de lockdown een rockdown en ging aan het schrijven en musiceren en produceerde zo ‘McCartney III’, net zoals de eerste 2 delen een plaat waar hij alles zelf deed. De foto’s in de binnenhoes werden genomen door zijn kinderen Mary en Sonny en hemzelf.

Elf nummers telt de opvolger van ‘Egypt Station’ uit 2018 en klinkt als een terugkeer naar de roots van deze levende legende. Meer akoestische gitaren, meer fijne melodieën en hier en daar zelfs een song die zowaar uit The Beatles-repertoire had ontsnapt kunnen zijn.

Opener ‘Long Tailed Winter Bird’ lijkt niet meer dan een geweldig nummer dat voortkwam uit een inspirerende jamsessie met bijzonder weinig tekst. Maar het werkt aanstekelijk goed! Het nietszeggende ‘Lavatory Lil’ swingt weer lekker weg met een rockende gitaar.

McCartney is nog steeds de echte muzikant en singer-songwriter die niet bepaald gaat voor een album met bijna twintig nummers, wat vandaag vaak het geval is bij opkomende artiesten. Veel en korte nummers, meer verschillende plays op Spotify en andere streamingdiensten en dus meer inkomsten. ‘Deep Deep Feeling’, een nummer van net iets meer dan 8 minuten zal dus meer en meer een rariteit worden als albums meer en meer gaan verdwijnen zoals we die vandaag kennen. Het is het enige nummer dat zeer waarschijnlijk niet toevallig in het midden is beland waar je het gevoel hebt dat Paul McCartney alleen in de studio maar wat aan het proberen is.

Met ‘Slidin” trekt hij het geheel alweer meteen op gang, tekstueel had dit ook een hiphip nummer kunnen zijn: ‘And every time I try / I feel like I can fly / But I know that I can / Die trying’ met het laatste dat wel als een mantra klinkt. Hij blijft ook mentaal inspireren met een nummer als ‘Seize the Day’ (pluk de dag!) ‘Deep Down’ is een meer dan geslaagd jam-nummer met een repetitieve tekst, maar dat ook op geen enkel moment gaat vervelen.

Om het album af te sluiten horen we terug een stukje ‘Long Tailed Winter Bird’ dat overgaat in ‘When Winter Comes’. Het slaagt er net niet in zoals ‘Here Comes the Sun’ indertijd het gevoel op te roepen van een koude, knusse winterdag op het open veld waar je je eigen ademdamp kan zien opstijgen maar het klinkt wel net gezellig genoeg om te genieten van het uitzicht bij een warmte tas chocolademelk of koffie.

‘McCartney III’ is een Paul McCartney die terugkeert naar zijn roots, en die ondanks herkenbaar toch hedendaags en verfrissend klinkt. Wat mij betreft één van zijn beste albums uit zijn recente werk.

Voor op de iPod: ‘Long Tailed Winter Bird’, ‘Womand and Wives’, ‘Lavatory Lil’, ‘Slidin”, ‘Seize the Day’ & ‘Deep Down’

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s