Senseo Up

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Vorige week kreeg ik een mail van Philips met de mededeling dat ik de jongste telg uit de Senseo-familie mocht testen, iets wat ik als koffie-liefhebber uiteraard met veel plezier wou doen. Deze ochtend werd dan ook een pakket geleverd met niet alleen de nieuwe Senseo Up, maar ook 2 pakjes koffie-pads. Wat wil je nog meer voor je verjaardag? ;-)

De jongste telg van de Senseo-familie richt zich voornamelijk op (kot-)studenten en jonge mensen die juist alleen of samen gaan wonen. Het apparaat is vooral compact en bevat ook geen luxe-functies zoals een extra reservoir voor melk zoals bij enkele sommige recentere modellen of een verstelbare tuit. Kortom, het standaard model maar dan zowat de helft compacter en wat moderner (de Senseo Up is daarnaast ook in enkele zeer jonge en moderne kleuren beschikbaar).

Senseo Up zet in nog geen halve minuut een tas koffie (125ml) en kan indien gewenst ook een espresso maken. Dat zijn ook de enige twee knoppen die op het toestel terug te vinden zijn. Met één knop start je het toestel die direct begint met het zetten van jouw koffie waarna hij zichzelf ook weer uitschakelt en doordat er geen mogelijkheid is om twee tassen tegelijk te zetten beperken de knoppen zich tot de keuze “grote tas of kleine tas”. Deze knoppen zijn daarnaast ook programmeerbaar waardoor je jouw eigen inhoud van een tas kan gaan vaststellen tot maximaal 145ml, éénmaal de Senseo Up geprogrammeerd is onthoudt hij jouw instelling ook.

Ondanks het feit dat je geen twee tassen tegelijk kan zetten zit er, na enig zoeken want het bevindt zich weggestoken in het karton onderaan de doos, een cuphouder voor 2 pads. Deze dient voornamelijk voor de speciale pads zoals die voor de cappuccino en dergelijke.  Gebruikers die voorheen een pad die hervulbare is met gewone gemalen koffie gebruikte zullen bij dit toestel echter wel op zoek moeten gaan naar een ander alternatief, al kan je de producent dit niet kwalijk nemen aangezien ook Douwe Egberts mee in het hele Senseo-project zit natuurlijk.

Het waterreservoir kan gevuld worden tot zo’n 0,7 liter, genoeg voor iets minder dan 6 tassen en het apparaat is eigenlijk opmerkelijk stil (behalve wanneer het water voor de eerste maal door het apparaat moet stromen vooraf aan het eerste gebruik). Ook het lekbakje is afneembaar voor eventueel grotere tassen, maar in feite zal dat in weinig gevallen moeten gebeuren aangezien je, in tegenstelling tot de oudere modellen, gewone tassen onder het toestel kan plaatsen.

Kortom, de Senseo Up is perfect voor wie op zoek is naar een compact model van het gekende merk of voor wie geen nood heeft aan speciale versie’s van Senseo. Veel nadelen zijn er niet aan het toestel zelf, tenzij je de beperking van één tas per keer een onoverkomelijkheid vindt. Zelf zet ik zelden twee tassen tegelijk en ook bij familiebezoeken merk ik dat vaak gekozen wordt voor elk een ander type koffie waardoor ik dit niet echt als een beperking zie. Het enige echt minpunt lag hem eerder bij de verpakking aangezien ik echt moest zoeken achter de padhouder voor 2 pads.

En nu, nu ga ik genieten van een lekkere tas koffie, met dank aan Philips van wie ik dit toestel mocht testen!

Gordon Ramsay – Playing With Fire

039028-fc222Velen kennen Gordon Ramsay vooral als de vuilgebekte Britse kok van onder andere “Hell’s Kitchen” en “Kitchen Nightmares”, maar daarnaast is Gordon Ramsay vooral een leergierige kok met passie voor zijn vak die vooral hard probeert te werken om het beter te hebben dan hij het had in zijn harde jeugd.

“Playing With Fire” is geen kookboek, net zo min als het een echte biografie is zoals “Humble Pie” dat was. “Playing With Fire” is waarschijnlijk vooral interessant voor diegene die geïnteresseerd zijn in de zakelijke kanten van zijn leven. Zowel voor zijn professionele beslissingen met betrekking tot het werken voor verschillende restaurants, de opstart van zijn eerste eigen restaurant en de expansie van “Gordon Ramsay Holdings” wereldwijd, het begin van zijn carrière als auteur van kookboeken en het vastleggen van zijn intellectuele eigendom hiervan, als de start van zijn televisiecarrière als zijn aanvaring met de fiscus.

Hij verteld niet alleen zijn eigen ervaringen hieruit, maar hij vat ook de lessen die hij hieruit trok samen en geeft tips mee voor mensen die ooit zelf de business willen in gaan, al dan niet als restaurateur. Want het boek gaat niet alleen over het leven in het restaurant, maar ook over de holding zelf, en hoe het er op aankomt steeds de juiste mensen voor de juiste zaken weten tot je te binden.

Wanneer je wilt groeien met kookboeken heb je een uitgever nodig die zijn horizon verder ziet reiken dan enkel je thuisland, wanneer je een nieuw restaurant wil openen heb je een PR-bedrijf nodig die het concept achter het hele gebeuren snapt en wanneer je problemen hebt met de fiscus heb je iemand nodig aan jouw kant om die problemen op te lossen.

En uiteindelijk ziet iedereen telkens de mooie en succesvolle kant, maar zoals bij iedereen loopt ook bij Gordon Ramsay niet alles van een leien dakje.

Een must-read voor zij die geïnteresseerd zijn in de management-kant van Gordon Ramsay!

https://www.goodreads.com/book/show/3820532-playing-with-fire

Verjaardag

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Vandaag werd ik 24, ook kids from the 90′s worden stilaan wat ouder en over zo’n 365 dagen ben ik welgeteld een kwart-eeuw oud.

Vandaag werd gevierd met kaartjes, een pinguïn-cadeau, chocolade-truffeltaart en een heuse Oreo-koffie (White Sheep) in de Soep en Zoet.

Dat 24 worden best lekker kan zijn.

De scheiding van CTFxC

Ctfxc_christmas

Trouwe kijkers van CTFxC, één van de meeste bekende vlogs en wereldrecordhouders van de langstlopende dagelijkse vlog, zagen afgelopen dinsdag één van de meest emotionele vlogs te zien in hun bestaan (en dan kent CTFxC al een heel verleden van heel emotionele vlogs te zien).

Het bekende koppel achter de vlog, Charles Trippy en Alli Speed, kondigde aan (of wel, Charles kondigde het alleen aan) dat ze na een relatie van vijf jaar, waarvan drie jaar getrouwd, uit elkaar zullen gaan. Een nieuws dat als een donderslag bij heldere hemel kwam voor de fans. Het koppel dat zowat alles deelde uit hun leven in hun vlogs hield, vanzelfsprekend, hun discussie’s en ruzie’s verborgen uit de vlogs, tot Charles dus afgelopen dinsdag een heel emotionele vlog poste, uitzonderlijk geen samenvatting van zijn dag maar enkel en alleen de aankondiging.

Alli en Charles waren voor mij het bewijs anno 2013 (toen ik begon te kijken) dat ware en echte liefde wel nog degelijk bestond en dat jonge mensen ook nog gelukkig konden trouwen, elkaar de vrijheid geven binnen de relatie en vooral samen gelukkig zijn. Want dat was wat ze al die tijd wel afstraalden. Geluk, plezier met elkaar. Trots op hun wederhelft. Verliefdheid.
Doordat de afgelopen maanden Alli eerst enkele weken op trip ging naar Japan en Charles kort daarna op tournee vertrok was het gebrek aan hun momenten samen voldoende geargumenteerd op geen twijfel te hebben over hun verliefde momenten in de vlogs. De vlogs van Charles, die doorgaat met CTFxC zonder Alli, voelen leger en anders aan.

Het klinkt misschien heel raar, maar hun scheiding brengt hetzelfde, schokkende, gevoel naar boven van toen mijn ouders zo’n 13 jaar geleden scheiden. Het feit dat een koppel die je als het voorbeeld beschouwd van hoe liefde is/moet zijn en denkt dat ze tot het einde der tijden zullen samen zijn uit elkaar gaat is iets wat in je hoofd in het begin heel moeilijk als echt te beschouwen voelt, en net als toen hoop ik meerdere keren per dag dat het maar een slechte droom was.

Ik wens hen alleszins beide al het geluk en alle liefde die hen toekomt toe, want samen hebben ze vele harten warm gemaakt met hun dagelijks vlogs.

The Fifth Estate

91pZMGY9EbL._SL1500_

Ondanks dat er ondertussen maar weinig meer over in de krant opduikt kent iedereen WikiLeaks en de website nog steeds actief ondanks dat Julian Assange nog steeds in de Ecuadoraanse ambassade van Engeland verblijft. Assange is de oprichter van WikiLeaks en wordt gezocht door Zweden waar een aanklacht voor verkrachting loopt tegen hem. Doordat in Engeland de uitlevering aan Zweden is goedgekeurd heeft hij huisarrest in de ambassade en kan dus niet buiten de ambassade treden.

Maar alleen al het verhaal van Wikileaks is voldoende voer voor een film. “The Fifth Estate” is gebaseerd op het boek “Inside WikiLeaks: My Time with Julian Assange and the World’s Most Dangerous Website” Daniel Domscheit-Berg, de voormalige woordvoerder van WikiLeaks, en “WikiLeaks: Inside Julian Assange’s War on Secrecy” van de journalisten David Leigh en Luke Harding.

De film begint in 2010, net na het vrijgeven van de logboek van de oorlog in Afghanistan. Daarna maken we een flashback naar 2007 waar Daniel Julian voor de eerste keer ontmoet op een computerevenement in Berlijn. Het valt direct op dat de acteurs zoveel mogelijk op de echte personage’s trachten te lijken, iets wat hen ontzettend goed lukt overigens. Daarnaast zet Benedict Cumberbatch (meer dan bekend van “Sherlock”een waarheidsgetrouwe Julian Assange neer. Julian weet Daniel te overhalen en samen werken ze aan de website WikiLeaks en halen de eerste documenten binnen die ze kunnen vrijgeven.

Waar Daniel in het begin Julian als een held en mentor aanziet veranderd hun relatie over de jaren, mede doordat Daniel zijn job verliest en ook zijn vriendin verliest door al de tijd en het werk dat hij in WikiLeaks steekt, een organisatie die zich groots voor doet maar eigenlijk uit niet meer dan enkele vrijwilligers bestaat. Hij begint de echte Assange te zien en kan zich steeds minder en minder verzoenen met diens manier van werken.

Wanneer Bradley Manning talloze Amerikaanse overheidsdocumenten, met onder andere een video van een luchtaanval, logboeken van de Afghaanse en Irakese oorlog, lekt aan WikiLeaks wil Assange de documenten direct publiceren. Daniel pleit echter om de documenten vertrouwelijker te behandelen en de namen te verwijderen zodat onschuldige mensen niet in gevaar worden gebracht. Uiteindelijk weet WikiLeaks een deal te sluiten met enkele grote mediaspelers, op voorwaarde dat ze de documenten bewerken en namen verwijderen. Julian gaat hier mee akkoord, maar al snel ontdekt dat Daniel dat Julian helemaal de intentie niet heeft deze documenten te bewerken en enkel uit was op een goede media-deal.

Samen met enkele andere vrijwilligers weet hij tijdens een persconferentie van Julian WikiLeaks plat te leggen nadat hij door Julian uit de organisatie is gezet. De film eindigt met een interview van Julian Assange in de ambassade, die er op wijst dat de film enkel het verhaal van WikiLeaks verteld door de ogen van Daniel en dat hij een andere waarheid kent van het verhaal.

De films is op zich zelf ontzettend interessant omdat het het verhaal van WikiLeaks verteld, een verhaal dat ook een aardige spanningsboog kent. Daarnaast zijn de personages visueel waarheidsgetrouw weergegeven en toont Benedict Cumberbatch aan dat hij een fantastische acteur is.