De strijs is zowat opgegeven tegen het illigaal downloaden. The major recordcompany’s have lost the battle and the war. Zo lijkt het wel.
Ik ben blij dat er tegenwoordig geen irritante beveiliging inclusief een nog irritantere autorun mediaplayer op de cd’tjes zit, wat tot zo’n 4 jaar geleden wel nog was.
Maar tegenwoordig kan je weer als vanouds een gehele cd rippen naar je computer en daarna op je MP3/iPod/GSM zetten en ze beluisteren, en dat is ergens wel fantastisch dat je die steengoede muziek overal mee naartoe kan nemen. Maar ook maakt het ergens een stukje wereld kapot. De oortjes worden pas uit de oren gehaald aan de kassa om de kasiersters het bedrag te kunnen horen zeggen, en daarna gaan ze weer, hop in opweg naar huis. We verliezen een stukje sociaal contact. Maar dat is ieder voor zich.
Wat ik nog een stukje erger vind is het illigaal downloaden. Ik begrijp wel dat CD’s tegenwoordig superduur zijn, en dat is eigenlijk ook wel een stuk de schuld van de downloadcultuur… Uiteindelijk moeten de platenmaatschapijen, muzikanten, winkeliers en andere tussenschakels ook de kost blijven verdienen. Daarnaast is er tegenwoordig ook geen geld meer om goede groepen te ontdekken, en dat is de volledige schuld van het illigaal-downloaden-cultuur. Goede groepen hebben het moeilijk om aan een plantencontract te geraken omdat er al een band is die ongeveer hetzelfde doet. Tegenwoordig denken ze bij platenmaatschapijen niet meer aan de albums en concerten maar aan één enkele nummer 1 hit van 1 artiest die daarna zo snel mogelijk naar het vergeten sterrendom gekegeld wordt. Er zijn er natuurlijk enkele uitzondering, maar er zijn tegenwoordig nog maar weinig groepen die we over 5 jaar nog zullen zien.
Ik zelf hou van CD’s kopen. Een CD-album is een verhaal. Vanaf de cover, tot het lezen van het boekje met teksten en foto’s tot de muziek op het CD’tje zelf. Eén enkel verhaal van een artiest. Eén geheel. Dat is of was toch het fantastische? Maar stilletjes aan is dat blijkbaar dus kapot aan het gaan.
Tegenwoordig wordt er dus ook extra online content aangeboden bij je cd’s. Je stopt het cd’tje in, je gaat naar een website en op je cd staat een soort “key” die je toegang geeft tot extra muziek. Maar ergens klopt dat niet, je hebt voor iets betaald dat je niet hebt. Je kan het niet downloaden, je kan het enkel bezien op die website, met die cd en meestal met een extra stukje software waarvoor je je te dient registreren. Ik vindt dat zonde, een bonus-cd’tje of dvd’tje zou dan leuker zijn vind ik.
De keren dat ik dan iets download beperkt zich dan ook tot groepjes van MySpace die hun muziek gratis te downloaden zetten (leuk en legaal!), groepjes die muziek op hun website zetten om te downloaden (leuk en legaal!) maar met Limewire kan ik niet werken. En dat vind ik niet erg. Er is niks leuks aan. Geen verhaal meer. Geen foto’s meer. Enkel een bestandje op je pc…
Leve de cd!