DIY Receptenboekje

In iedere familie zijn ze er wel, de gerechten die alleen jouw (groot-)ouders zo kunnen klaarmaken zoals het echt moet. En wanneer iemand anders dat probeert komt het nooit echt in de buurt of is het toch niet zo smaakvol als the real deal!

Ook ontwikkel je na enige tijd zelf enkele varianten of verbeterende versies van een aantal recepten. Allemaal lekker natuurlijk, maar die al die recepten onthouden… Dus werd het tijd voor een eigen receptenboekje.

Ondanks dat er met kookboeken naar je hoofd gesmeten wordt ten tijde van vandaag besloot ik dus om in HEMA een leuk schriftje te kopen en daar m’n eigen recepten (en die van de mama) daarin te noteren. En dit is dus het resultaat!

IMG_0544

Black & White

steller

Vorig jaar deed ik een hele black and white reeks op deze blog, in afwachting van een nieuwe reeks maakte ik alvast deze bundel van enkele van mijn favoriete zwart-wit foto’s.

Sommige waren al reeds te zien in de collecties van vorig jaar, sommige zijn gloednieuw en dus een op de toekomstige reeksen!

Go check it out: https://steller.co/s/4MKs6XT3aTM

Voor iedereen die iets of wat bezig is met fotografie is Steller een zeer leuke applicatie om virtuele foto-albums te maken die er mooi en strak uitzien! ;-)

Robbie Williams – Let Me Entertain You Tour: Live at the Zénith

RW_LiveInParis_covers5.indd

Net als voorgaande jaren is er ook dit jaar weer een live-album van de tour van Robbie Williams verkrijgbaar. Niet iedere avond, zoals tijdens de Take the Crown Stadium Tour in 2013 en de Swings Both Ways Live Tour vorig jaar, maar enkel van de drie shows in de Parijse Zénith.

De “Let Me Entertain You” tour is dan ook een speciale tour met voornamelijk concerten in landen waar Robbie de laatste jaren niet meer geweest is of zelfs nog nooit opgetreden heeft. De eerste concerten vonden plaats in Spanje en Frankrijk, maar ondertussen heeft hij ook Rusland en Polen aangedaan met zijn karavaan. Over één week zit het eerste gedeelte van de tour op waarna hij in Europa enkele festivals zal aandoen (TW Classic in België en Pinkpop in Nederland), daarna volgt nog een tweede gedeelte in Azië, Nieuw-Zeeland en Australië.

Zoals de naam reeds vermoeden is deze tour eerder een greatest-hits tour dan wat anders. Er is geen echt album dat gepromoot moet worden, het recentste “Under the Radar – Vol I” werd in eigen beheer uitgegeven en is enkel bedoeld voor de rasechte fans, en Robbie lijkt dan ook een setlist gekozen te hebben waar hij zich voornamelijk mee kan amuseren.

Op de hele avond worden 2 (in het geval van het concert in Parijs op 31 maart 3) nummers gespeeld die nooit een single waren. Daarnaast worden er 7 covers integraal gespeeld. Toch is het een concert waar de vocale sterktes van Robbie tot uiting komen en hebben de show-elementen van de vorige 2 tournee’s plaats geruimd (genoodzaakt door een beperkt budget van deze tour dat het moet stellen met het podium van de “Swings Both Ways” tour!) en is er meer plaats voor de muziek.

Via de officiële webshop bestelde ik het tweede van de drie concerten in Frankrijk. Een geluk, want enkel en alleen op die avond speelde hij “H.E.S.”, het enige nummer van UTR1 dat hij tot nog toe live gespeeld heeft, in een akoestische versie.

Pareltjes op de setlist van deze tour zijn: “Tripping” (een ondergewaardeerd nummer), “Bodies” (met de prachtige intro van Lorde’s “Royals”), het vrolijke “Road to Mandalay” met het Zweedse trio Baskery, “Motherfucker” (een onuitgegeven nummer dat hij schreef voor zijn zoon Charlton Valentine Williams), “Feel” (met een prachtige opera intro) en “Bohemian Rhapsody” (dat Robbie quasi net zo goed neerzet als Fred Mercury zelf).

Dankzij Live Here Now kan ik alleen maar zeggen: leve de officiële bootlegs met een geweldige geluidskwaliteit!

Tracklist:

  1. Let Me Entertain You
  2. Rock DJ
  3. Monsoon
  4. Whole Lotta Love / Kids
  5. Tripping
  6. Royals / Bodies
  7. Road to Mandalay (Feat. Baskery)
  8. Minnie the Moocher
  9. Swing Supreme
  10. Ignition
  11. Shout
  12. H.E.S. (Feat. Tim Metcalfe)
  13. Motherfucker (Feat. Tim Metcalfe)
  14. Better Man (Feat. Pete Conway)
  15. Elvis Band Intro / We Will Rock You / I Love Rock’n’Roll
  16. No Regrets
  17. Come Undone / I Still Haven’t Found What I’m Looking For
  18. Candy
  19. Feel
  20. Millennium
  21. Bohemian Rhapsody
  22. Angels

Julio Cortázor & Carol Dunlop – De autonauten van de kosmosnelweg

18692_5285e41b1d4c9_18692

Een roadtrip zoals er maar weinig zijn. Iedere parkeerplaats op de route Parijs – Marseille stoppen en op de tweede een overnachting doen, zonder uitzondering. Met een echte Volkswagen campervan, Fafner genaamd.

Julio Cortázor was een geprezen auteur, Carol Dunlop een bekroond fotografe. Een koppel dat beslist na hun afzonderlijke strijd tegen kanker de dagdagelijkse race van het leven te ontvluchten op, hoe contradictorisch ook, de autosnelweg.

Ze penden hun verhaal neer in een dagboek. Staanplaats, wat ze ontmoeten, wat ze zien, wat ze eten. Maar ze verhalen ook. Wat ze denken, wat ze voelen, wat ze beleven.

Ondanks dat het een mooi avontuur is dat fijn is om te lezen, leest het boek niet steeds even vlot. De auteurs zijn fier dat ze “zot” zijn, zoals ze zichzelf benoemen. En ze houden afstand tussen de lezer en zichzelf. Nooit maak je deel uit van het verhaal, nooit ben je een echte buitenstaander.

En toch, toch spreekt dit verhaal voldoende aan voor de dromers van roadtrips om te lezen. Omdat het durf toont en de traagheid van het rijden op de baan en bestaan er naast. Kort na de roadtrip stierven beide auteurs aan de rotziekte.

De teloorgang van de muziekindustrie

De laatste jaren daalde de verkoop van muziek alsmaar meer, maar nu ook de allerlaatste CD-winkel de boeken moest sluiten zijn enkel steden waar een Mediamarkt of Fnac te vinden is nog voorzien van een winkel met een heuse collectie aan verschillende CD’s. Het mag dan ook niet verbazen dat de verkoop van CD’s vorig jaar met 27% daalde.

Toch betekend dat niet dat er nu ook meer legaal gedownload wordt, want ook daar daalde de verkoop met 14%. Daartegenover staat wel dat de omzet op streaming en het verkoop van platen (lees: vinyl) steeg. Met streaming verdienen artiesten echter niks. Letterlijk. Niks. De totaal verkoop van vinyl gaat nog steeds over maar 150 000 stuks over een heel jaar, ook dat is dus: niks.

Ja, artiesten verdienen niks aan streaming. Je kijkt misschien vreemd op, maar als je al zelf eens een video plaatste op YouTube weet je dat je daar aan kan verdienen. Kan. Want jouw kijkers moeten reclame kijken voor jouw filmpje en krijgen die banner over drie vierde van jouw filmpje te zien. Hoeveel heb je daar al aan verdiend? Oké, die paar luttele eurocenten (in het geval dat je dat dus al bereikt hebt), die moet je nu nog eens verdelen over iedere betrokkene partij bij het maken van muziek. Ja, niks dus.

Dus, artiesten moeten wel degelijk leven van de verkoop van hun muziek. Maar die daalt dus, die verkoop. Toch ligt dat niet alleen aan het feit dat illegaal downloaden gemakkelijk en goedkoop is of aan het bestaan van streaming.

Muziekmaatschappijen hebben te lang geld geïnvesteerd in carnavalsgroepen die een leuke single hadden (“Deeeeeee pizza-hut, de pizza-huit, Kentucky fried chicken in the….”.) Dat soort muziek. Niet op single, maar een heel album van. Ja, hoeveel mensen die dat album ooit kochten hebben dat na die ene hit nog grijs gedraaid. Of die fantastische zangers die ontdekt werden bij talentenjachten op diverse commerciële omroepen. Vanda-Vanda, iemand? Neen?

Gevolg is dat er geen geld meer is voor beginnende artiesten. Vroeger werden demo-bandjes ingezonden en mochten sommige artiesten hun handtekening zetten onder een platencontract. Vandaag moet een band/artiest eerst zelf een fanbase opbouwen en daar zijn demo aan verkopen, eens de fanbase wat tot leven komt kan een band of artiest vaak zo nog een platencontract bemachtigen, als ze geluk hebben. De durvers zoals Milow die de durf en het kapitaal hebben om alles in eigen beheer te doen, die slagen daar ook in, zelfs in de Nederlandstalige muziek (zie Hannelore Bedert), en ook die artistieke vrijheid heeft zijn redenen.

Maar is het werkelijk zo slecht gesteld of moeten die cijfers ook nog genuanceerd worden? Misschien toch een beetje. Want het gaat enkel om verkopen binnen België. Jouw CD gekocht via een buitenlandse online webshop? Tja, die telt dus niet mee voor de Belgische cijfers. Ohja, en die CD die je bestelde via de website van de artiest om zo die gehandtekende deluxe versie te bemachtigen. Die telt ook niet mee in die cijfers. Ohja, en die CD’s met liveregistraties van het concert dat je bijwoonde. Nee, die werden ook niet meegeteld. Nochtans de nieuwe manier voor vele bands om fans een mooie herinnering mee naar huis te laten nemen na afloop van het concert. En die speciale CD’s die niet eens in de winkels belanden en enkel te koop zijn via de webshop van jouw idool, ook die werden weer niet meegeteld.

Zelf koop ik nog liefst van al een CD. Het is het hele verhaal, want een album draait niet rond één nummer. Samen met de inlay van een CD en de tracklisting verteld het één gesloten verhaal. Het is een belevenis, zo’n CD luisteren. Het boekje lezen, de muziek voor de eerste maal beluisteren. Een magisch moment. Het draait voor mij dus niet eens zo hard om het bezit van die muziek, maar om de belevenis.

De CD is naar mijn mening zeker niet dood, maar het wordt tijd dat platenmaatschapijen het een minder vluchtig medium maken. Dat ik over vijf jaar dat album nog wil beluisteren. En misschien moeten we cijfers gaan baseren op hedendaagse verkoopkanalen.